Η Ρένα Δούρου στο libre.gr
“Δεν είναι η πρώτη φορά που η δεξιά κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ψήφο των αποδήμων ως αντιπερισπασμό προκειμένου ο δημόσιος διάλογος να πάψει να επικεντρώνεται στα θέματα που την… ενοχλούν γιατί προκαλούν τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια των πολιτών”. Αυτό παρατηρεί μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, Βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας και Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., στη συνέντευξή της στην ιστοσελίδα libre.gr, στον δημοσιογράφο Χρόνη Διαμαντόπουλο. Ο κ. Πρωθυπουργός “λειτουργεί, όπως πάντα επικοινωνιακά και παρελκυστικά, για ψηφοθηρικούς λόγους”, προσθέτει, εξηγώντας ότι “το Σύνταγμα για θέματα όπως η ψήφος των αποδήμων ζητά συναινέσεις. Ο κ. Μητσοτάκης ζητά ψήφους”.
Η ίδια υπογραμμίζει την ανάγκη να μπει τέλος “σε δύο θητείες δεξιών κυβερνήσεων που έκαναν τους πλούσιους, πλουσιότερους, τους ισχυρούς, ισχυρότερους, αποδυναμώνοντας την πατρίδα μας”. “Το κρίσιμο λοιπόν είναι να δουλέψουμε όλοι, κόμματα, κινήσεις, πρόσωπα, για την ανάπτυξη μιας προοδευτικής δυναμικής στη βάση αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Μετασχηματίζοντας, με διάλογο και προγραμματικές συγκλίσεις, την υπαρκτή δυσαρέσκεια της κοινωνίας σε πολιτική πλειοψηφία για ελπίδα αλλαγής”. “Σε αυτήν την κατεύθυνση, του ισχυρού προοδευτικού πόλου, κινείται συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ”.
- Αν οι ηγεσίες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου το κάνουν όπως το 2023, όταν είπαν “όχι” στην απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τότε θα δώσουν ξανά το πράσινο φως στη Δεξιά. Θα έχουν βάλει ξανά τα μκροσυμφέροντα τους πάνω από τις ανάγκες των συμπολιτών μας για ισχυρό ΕΣΥ, ισχυρή δημόσια παιδεία, αξιόπιστες υποδομές. (…) Και όχι μόνο αυτό. Θα έχουν επιτρέψει να συνεχιστεί ο κατακερματισμός του χώρου, η εσωστρέφειά του, υπονομεύοντας για χρόνια κάθε προοπτική αλλαγής.
- Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης αποτελεί “απειλή για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας”. “Η δήλωση αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου από τον κ. Μητσοτάκη σχετικά με την παράνομη απαγωγή Μαδούρο από την αμερικανική κυβέρνηση, όσο κι αν έγινε προσπάθεια από την κυβέρνηση να μαζευτεί, εμφανίζοντας μάλιστα τον κ. Πρωθυπουργό να μην ξέρει τι λέει, δημιουργεί εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο. Κυρίως έναντι της Τουρκίας που δεν κάνει βήμα πίσω από το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας”.
- “Απέναντι στα νέα, ζοφερά δεδομένα, η δεξιά κυβέρνηση της χώρας μας με την πολιτική του δεδομένου, προβλέψιμου και πλέον δουλικού συμμάχου, επιχειρεί ασκήσεις ισορροπίας που απειλούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας πλήττοντας το διεθνές δίκαιο και την καλή γειτονία”.
- Απαντώντας σε ερώτηση περί “κόμματος Καρυστιανού” και “αναδιάταξης”, η Ρ. Δούρου παρατηρεί ότι “για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πέρα από κάποιες δηλώσεις που διχάζουν, παραπέμποντας σε ένα σκοτεινό παρελθόν, πέρα από κάποιο “περιβάλλον” προσώπων που πλασάρονται ως το νέο δήθεν υπεράνω της πολιτικής, ενώ είναι ένα αναπαλαιωμένο επικίνδυνο χθες, αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα γαϊτανάκι δημοσκοπήσεων που μετρούν … ανύπαρκτα κόμματα!
- Το κρίσιμο είναι να αλλάξουν οι πολιτικές. Αυτό ζητούν οι πολίτες. (…) Να δουλέψουμε για το “αύριο” που αξίζουν τα παιδιά μας. Χωρίς εγκλήματα όπως τα Τέμπη, χωρίς σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ ή σκόιλ ελικικού, χωρίς παρακολουθήσεις υπουργών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς λίστες Πέτσα, χωρίς, χωρίς, χωρίς…
- Εμείς προτείνουμε μια δημόσια συζήτηση, με αντιπαράθεση προγραμμάτων, συγκεκριμένων προτάσεων για όλα τα καίρια. Μαζί με τους πολίτες επεξεργαζόμαστε λύσεις και προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο για βιώσιμη ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Για να γυρίσει ο τόπος σελίδα. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη μας απέναντι στην κοινωνία.
- Η στρατηγική αυτονομία, σε πολιτικό, οικονομικό, βιομηχανικό, ενεργειακό, στρατιωτικό επίπεδο, έναντι των ΗΠΑ και του NATO, πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι η sine qua non προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη ως ισχυρός, αυτόνομος πόλος ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας σε ένα περίπλοκο, επικίνδυνο, απρόβλεπτο περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα καθεστώτα των strongmen.
- Η ΕΕ επείγει να απαντήσει στο επίκαιρο ερώτημα που έθετε ο Ζακ Ντελόρ, τον Οκτώβριο του 1993 : “έχουμε τις ανθρώπινες, ηθικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνάμεις για να επιλέξουμε την επιβίωση και όχι την παρακμή;” Η απάντηση θα κρίνει αν η ΕΕ επιβιώσει με όρους αυτόνομου πόλου ειρήνης ή εκφυλιστεί σε ήσσονος σημασίας παράγοντα, παρακολούθημα των ΗΠΑ, βαρίδι για τους πολίτες της.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Ρ. Δούρου στην ιστοσελίδα libre.gr
Κυρία Δούρου, η κυβέρνηση αναμένεται να φέρει σύντομα στη Βουλή νομοθετική πρόβλεψη για ειδική τριεδρική Περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού και επαναφορά των εδρών Επικρατείας στις 12. Θα υπάρξουν ενστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ;
Δεν είναι η πρώτη φορά που η δεξιά κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ψήφο των αποδήμων ως αντιπερισπασμό προκειμένου ο δημόσιος διάλογος να πάψει να επικεντρώνεται στα θέματα που την… ενοχλούν γιατί προκαλούν τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια των πολιτών. Εννοώ την εξοντωτική ακρίβεια, την αισχροκέρδεια, την οργή των αγροτών γιατί τους εξοντώνει, την απόγνωση των πολιτών μπροστά στην κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων που προκαλούν οι πολιτικές της. Ξεχνά λοιπόν ο κ. Πρωθυπουργός ότι κυβερνά από το 2019 και ότι ο ίδιος οργάνωσε με το νόμο Θεοδωρικάκου την ψήφο των αποδήμων; Ξεχνά ότι αναγνώρισε τα προβλήματα του δικού του νόμου, με την τροπολογία Βορίδη το 2021; Ξεχνά την “προσβλητική για τη δημοκρατία” όπως την είχε χαρακτηρίσει ο Σ. Φάμελλος, αλλαγή της τελευταίας στιγμής, το 2024 για την επέκταση της επιστολικής ψήφου της υπουργού Κεραμέως που τορπίλισε κάθε προσπάθεια συνεννόησης; Ξεχνά τα τα κρίσιμα συνταγματικά ζητήματα που τίθενται; Ξεχνά τις σοβαρές πολιτικές επιφυλάξεις που έχουν διατυπωθεί; Τίποτε δεν ξεχνά ο κ. Πρωθυπουργός. Αντιθέτως. Γνωρίζει καλά. Λειτουργεί, όπως πάντα επικοινωνιακά και παρελκυστικά, για ψηφοθηρικούς λόγους. Το Σύνταγμα για θέματα όπως η ψήφος των αποδήμων ζητά συναινέσεις. Ο κ. Μητσοτάκης ζητά ψήφους…
Είστε τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω ποια θα έπρεπε να είναι η στάση της κυβέρνησης στο δυστοπικό διεθνές περιβάλλον και σε διεθνή ζητήματα όπως αυτό της Γροιλανδίας και της Βενεζουέλας;
Σίγουρα όχι η στάση της σημερινής δεξιάς κυβέρνησης που συνιστά απειλή για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Η δήλωση αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου από τον κ. Μητσοτάκη σχετικά με την παράνομη απαγωγή Μαδούρο από την αμερικανική κυβέρνηση, όσο κι αν έγινε προσπάθεια από την κυβέρνηση να μαζευτεί, εμφανίζοντας μάλιστα τον κ. Πρωθυπουργό να μην ξέρει τι λέει, δημιουργεί εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο. Κυρίως έναντι της Τουρκίας που δεν κάνει βήμα πίσω από το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας. Εσχάτως στη Βουλή ο κ. Γεραπετρίτης, άλλαξε τακτική και κυριολεκτικά το… τερμάτισε. Στην έντονη κριτική μου, απάντησε ότι η δήλωση του Πρωθυπουργού συνιστά… προωθημένη θέση. Πράγματι είναι προωθημένη στην κλίμακα επικινδυνότητας μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς έρμα, χωρίς καθαρή, συνεκτική εθνική στρατηγική. Που υποτιμά την επικινδυνότητα των αμερικανικών απειλών σε βάρος πχ της Γροιλανδίας. Απειλών που μόνο συγκυριακές δεν είναι. 80 χρόνια μετά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του φασισμού, κλείνουν το κεφάλαιο του διεθνούς δικαίου, του καταφυγίου των λαών κι ανοίγουν εκείνο της πρωτοκαθεδρίας του πολέμου και των εκβιασμών των ισχυρών, της κανονικοποίησης της ακροδεξιάς ρητορικής στις διεθνείς σχέσεις. Απέναντι στα νέα, ζοφερά δεδομένα, η δεξιά κυβέρνηση της χώρας μας με την πολιτική του δεδομένου, προβλέψιμου και πλέον δουλικού συμμάχου, επιχειρεί ασκήσεις ισορροπίας που απειλούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας πλήττοντας το διεθνές δίκαιο και την καλή γειτονία.
Θα μπορούσε η Ελλάδα στο πλαίσιο της Ε.Ε. να αντιδράσει, όπως πρότεινε η κα Διαμαντοπούλου δηλαδή να εφαρμοστεί η πολιτική του «μπαζούκα» και να υπάρξουν αντίποινα με διακοπή της συμφωνίας για αγορά αμερικανικού LNG και ακύρωση της συμφωνίας για αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων από τις ευρωπαϊκές χώρες;
Η στρατηγική αυτονομία, σε πολιτικό, οικονομικό, βιομηχανικό, ενεργειακό, στρατιωτικό επίπεδο, έναντι των ΗΠΑ και του NATO, πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι η sine qua non προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη ως ισχυρός, αυτόνομος πόλος ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας σε ένα περίπλοκο, επικίνδυνο, απρόβλεπτο περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα καθεστώτα των strongmen. Επιβάλλει ζυγισμένες κινήσεις στο πλαίσιο ολιστικής προσέγγισης χωρίς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Η ΕΕ επείγει να αλλάξει πλεύση ειδικά μάλιστα απέναντι στις πιέσεις των ΗΠΑ που με τις νεοαποικιοκρατικές και νεο-ιμπεριαλιστικές πολιτικές τους διεκδικούν πρόσβαση σε πλουτοπαραγωγικές πηγές από τη Βενεζουέλα ως τη Γροιλανδία και τη Μέση Ανατολή, περιφρονώντας τον ΟΗΕ, την πολυμερή διπλωματία, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των συνόρων, την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Επείγει να απαντήσει στο επίκαιρο ερώτημα που έθετε ο Ζακ Ντελόρ, τον Οκτώβριο του 1993 : “έχουμε τις ανθρώπινες, ηθικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνάμεις για να επιλέξουμε την επιβίωση και όχι την παρακμή;” Η απάντηση θα κρίνει αν η ΕΕ επιβιώσει με όρους αυτόνομου πόλου ειρήνης ή εκφυλιστεί σε ήσσονος σημασίας παράγοντα, παρακολούθημα των ΗΠΑ, βαρίδι για τους πολίτες της.
Εσείς θα προσχωρήσετε στο κόμμα του κ. Τσίπρα, εάν αυτό αποφασίσει στα συλλογικά του όργανα ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ;
Πιστεύετε αλήθεια ότι οι συμπολίτες μας, από τον Έβρο ως το Αιγάλεω που έντρομοι κάθε μήνα διαπιστώνουν ότι ο μισθός τους δεν φθάνει ούτε για τα βασικά, ότι τα νοικοκυριά που συνθλίβονται από την αισχροκέρδεια και την ακρίβεια, ότι οι αγρότες κι οι κτηνοτρόφοι που βλέπουν τις ζωές τους να καταστρέφονται, νοιάζονται για το αν η Χ βουλεύτρια ή ο Ψ βουλευτής πάνε από το ένα κόμμα στο άλλο, κρατώντας αγκαζέ την πολύτιμη για τους ίδιους κι όχι για τους πολίτες που τους εξέλεξαν, έδρα τους; Προσωπικά παραιτήθηκα την άνοιξη του 2014 από τη βουλευτική έδρα, για να δώσω τη μάχη της Περιφέρειας Αττικής. Ανήκω στην κατηγορία εκείνων που βάζουμε την πολιτική δέσμευση πάνω από το προσωπικό όφελος. Το κρίσιμο λοιπόν είναι να δουλέψουμε όλοι, κόμματα, κινήσεις, πρόσωπα, για την ανάπτυξη μιας προοδευτικής δυναμικής στη βάση αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Μετασχηματίζοντας, με διάλογο και προγραμματικές συγκλίσεις, την υπαρκτή δυσαρέσκεια της κοινωνίας σε πολιτική πλειοψηφία για ελπίδα αλλαγής. Βάζοντας τέλος σε δύο θητείες δεξιών κυβερνήσεων που έκαναν τους πλούσιους, πλουσιότερους, τους ισχυρούς, ισχυρότερους, αποδυναμώνοντας την πατρίδα μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, του ισχυρού προοδευτικού πόλου, κινείται συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Το «προοδευτικό μέτωπο» πως μπορεί να γίνει πράξη, όταν όλες οι πολιτικές δυνάμεις που το εκφράζουν βλέπουν προς το εσωτερικό τους;
Αν οι ηγεσίες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου το κάνουν όπως το 2023, όταν είπαν “όχι” στην απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τότε θα δώσουν ξανά το πράσινο φως στη Δεξιά. Θα έχουν βάλει ξανά τα μκροσυμφέροντα τους πάνω από τις ανάγκες των συμπολιτών μας για ισχυρό ΕΣΥ, ισχυρή δημόσια παιδεία, αξιόπιστες υποδομές. Πάνω από ένα νέο υπόδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης που θα απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις, από τη Τεχνητή Νοημοσύνη ως την κλιματική κρίση. Και όχι μόνο αυτό. Θα έχουν επιτρέψει να συνεχιστεί ο κατακερματισμός του χώρου, η εσωστρέφειά του, υπονομεύοντας για χρόνια κάθε προοπτική αλλαγής. Ας αναλάβει λοιπόν κάθε κόμμα του προοδευτικού χώρου την ευθύνη του όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ αλλά απέναντι στην κοινωνία, στους συμπολίτες μας, στο μέλλον των νέων μας.
Το «κόμμα Καρυστιανού» πόσο θα επηρεάσει το σύστημα των κομμάτων; Πιστεύετε ότι θα φέρει αναδιάταξη;
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πέρα από κάποιες δηλώσεις που διχάζουν, παραπέμποντας σε ένα σκοτεινό παρελθόν, πέρα από κάποιο “περιβάλλον” προσώπων που πλασάρονται ως το νέο δήθεν υπεράνω της πολιτικής, ενώ είναι ένα αναπαλαιωμένο επικίνδυνο χθες, αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα γαϊτανάκι δημοσκοπήσεων που μετρούν … ανύπαρκτα κόμματα! Παγκόσμια πρωτοτυπία… Δεν είναι όμως μόνο πρόωρη η εκτίμηση γνώμης για κόμματα ή κινήματα που προς το παρόν δεν υφίστανται. Είναι κι επικίνδυνη. Διότι έτσι αγνοείται το σημαντικό. Δηλαδή η σοβαρή δημόσια συζήτηση, που για ευνόητους λόγους αποφεύγει η κυβέρνηση, σχετικά με το τι Ελλάδα θέλουμε και όχι για το πως θα αλλάξει απλά η σειρά των κομμάτων στις εκλογές. Το κρίσιμο είναι να αλλάξουν οι πολιτικές. Αυτό ζητούν οι πολίτες. Να αντιμετωπίσουμε δομικά την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια. Να αντιμετωπίσουμε σοβαρά το δημογραφικό, το brain drain. Να καταπολεμήσουμε τις ανισότητες που βαθαίνουν και πολλαπλασιάζονται σε όλα τα επίπεδα. Αντιμετωπίσουμε την ανασφάλεια, τις γυναικοκτονίες. Να αποκτήσουμε σύγχρονο, ισχυρό ΕΣΥ, δημόσια παιδεία, πρωτογενή τομέα με σεβασμό στους παραγωγούς, το περιβάλλον. Ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όπως την περίοδο 15 – 19. Να δουλέψουμε για το “αύριο” που αξίζουν τα παιδιά μας. Χωρίς εγκλήματα όπως τα Τέμπη, χωρίς σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ ή σκόιλ ελικικού, χωρίς παρακολουθήσεις υπουργών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς λίστες Πέτσα, χωρίς, χωρίς, χωρίς… Εμείς προτείνουμε μια δημόσια συζήτηση, με αντιπαράθεση προγραμμάτων, συγκεκριμένων προτάσεων για όλα τα καίρια. Μαζί με τους πολίτες επεξεργαζόμαστε λύσεις και προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο για βιώσιμη ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Για να γυρίσει ο τόπος σελίδα. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη μας απέναντι στην κοινωνία.
