Η Ρένα Δούρου στην Κυριακάτικη Kontra
Η αδιανόητη δήλωση Μητσοτάκη για την απαγωγή Μαδούρο από τις ΗΠΑ, ανοίγει κερκόπορτες, υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα του τόπου. Αυτό παρατηρεί μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, Βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας και Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., στη συνέντευξή της στον δημοσιογράφο Θανάση Λυρτσογιάννη στην Κυριακάτικη Kontra. “Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με αίσθηση ευθύνης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Όταν μια ελληνική κυβέρνηση, για να αρέσει στον Αμερικανό πρόεδρο, κάνει τα στραβά μάτια σε μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, σημειώνει αυτογκόλ σε βάρος της Ελλάδας”, προσθέτει η ίδια.
Απαντώντας στην ερώτηση σχετικά με το αν η δημιουργία κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να συμβάλλει στη συνεργασία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, η Ρ. Δούρου υπογραμμίζει ότι “τι κρίσιμο σήμερα είναι να πάψει ο κατακερματισμός των προοδευτικών δυνάμεων και να δημιουργηθεί ένα ευρύ δημοκρατικό, αριστερό μέτωπο με αξιόπιστο, εναλλακτικό πρόγραμμα στη βάση ενός νέου πολιτικού ήθους”. Η ίδια στηλιτεύει “το θέαμα περιφερόμενων βουλευτών, γαντζωμένων στην έδρα τους”, θυμίζοντας ότι το 2014, παραιτήθηκε από τη βουλευτική έδρα για τις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής, θεωρώντας “την έδρα εκπροσώπηση των πολιτών κι όχι δίχτυ οικονομικής ασφαλείας ενόψει άλλων επιλογών”. “Σήμερα βλέπουμε βουλευτές να χρησιμοποιούν την έδρα που τους έδωσε η λαϊκή ψήφος σε μια κομματική πασαρέλα!”.
- Η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας είναι ένδειξη της νέας εποχής ζόφου, ανασφάλειας, κατάλυσης του διεθνούς δικαίου. Μια εξέλιξη που περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, που δημοσιοποιήθηκε στα τέλη του 2025. Εκεί σκιαγραφούνται καθαρά οι ιμπεριαλιστικοί, αποικιοκρατικοί στόχοι της Ουάσιγκτον στο Δυτικό Ημισφαίριο και όχι μόνο.
- Εδώ και έξι χρόνια οι δεξιές κυβερνήσεις αδρανούν, ακυρώνουν την πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, σπαταλώντας το διπλωματικό κεφάλαιο της χώρας. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου είναι η δουλοπρεπής δήλωση του κ. Πρωθυπουργού. Με αποκλειστική ευθύνη της δεξιάς κυβέρνησης αλλάζει το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
- Επιστρέφουμε στο δίκαιο της ισχύος, στον 18ο αιώνα κι ακόμη παλιότερα όταν μόνο οι πόλεμοι έλυναν τις διεθνείς διαφορές. Απαξιώνονται κατακτήσεις αγώνων για ειρήνη μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους στον 20ό αιώνα.
- Η κυβέρνηση κινείται μεταξύ απειλών, προσβολών και κοροϊδίας των αγροτών χωρίς καμία διάθεση ικανοποίησης των δίκαιων αιτημάτων τους.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Ρ. Δούρου στην Κυριακάτικη Kontra
Πως θα χαρακτηρίζατε την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ;
Ένδειξη της νέας εποχής ζόφου, ανασφάλειας, κατάλυσης του διεθνούς δικαίου. Μια εξέλιξη που περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, που δημοσιοποιήθηκε στα τέλη του 2025. Εκεί σκιαγραφούνται καθαρά οι ιμπεριαλιστικοί, αποικιοκρατικοί στόχοι της Ουάσιγκτον στο Δυτικό Ημισφαίριο και όχι μόνο. Σκιαγραφείται, στη βάση της αρχής “America First”, “πρώτα η Αμερική”, η επιστροφή στο δόγμα Μονρόε του 19ου αιώνα, που πλέον ο Τραμπ έχει βαφτίσει σε… “Ντονρόε” λόγω της “Προσθήκης Τραμπ”. Στόχος η απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ στην… “πίσω αυλή” τους, ο πλήρης έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών, ενεργειακών πηγών των χωρών της Λατινικής Αμερικής και παράλληλα η αποτροπή παρουσίας άλλων μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή. Η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας που διαθέτει σχεδόν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου, ήταν η πρώτη εφαρμογή του νέου, επικίνδυνου για την παγκόσμια ασφάλεια και για τους λαούς του πλανήτη, δόγματος. Μιας προσέγγισης που κουρελιάζει τον Χάρτη του ΟΗΕ με όρους real estate, όπως άλλωστε και το “ειρηνευτικό σχέδιο” Τραμπ στη Γάζα.
Πως κρίνετε τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη Βενεζουέλα και του Αδωνι Γεωργιάδη για το διεθνές δίκαιο;
Η αδιανόητη δήλωση του κ. Πρωθυπουργού ότι δεν είναι “η κατάλληλη στιγμή να σχολιαστεί η νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών”, πέρα από πράξη υποτέλειας, εκφράζει επιλεκτικό σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Όσο κι αν επιχειρείται ο εξωραϊσμός της από την κυβέρνηση, από τη ΝΔ, η αλήθεια δεν αλλάζει. Η δήλωση αυτή ανοίγει κερκόπορτες! Υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα του τόπου έναντι μιας αναθεωρητικής δύναμης όπως είναι η Τουρκία που δεν κάνει βήμα πίσω από το αφήγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” που αμφισβητεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας! Στο ίδιο μήκος κύματος με τη δήλωση Μητσοτάκη και η
ανάρτηση περί σπαθιών κατά των νόμων από τον Υπουργό Υγείας και Αντιπρόεδρο της ΝΔ που υπερπλειοδοτεί στην ίδια, επικίνδυνη λογική που έχει ξεκινήσει με την αμφισβήτηση του ΔΠΔ, του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Η δε σιωπή του ΥΠΕΞ σε Κοινοβουλευτική μου Ερώτηση για το αν σήμερα η Ελλάδα αναγνωρίζει ακόμη το ΔΠΔ, είναι αποκαλυπτική. Φησίν σιωπών… Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με αίσθηση ευθύνης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Όταν μια ελληνική κυβέρνηση, για να αρέσει στον Αμερικανό πρόεδρο, κάνει τα στραβά μάτια σε μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, σημειώνει αυτογκόλ σε βάρος της Ελλάδας….
Άλλαξε το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής παραμερίζοντας το διεθνές δίκαιο;
Εδώ και έξι χρόνια οι δεξιές κυβερνήσεις αδρανούν, ακυρώνουν την πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, σπαταλώντας το διπλωματικό κεφάλαιο της χώρας. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου είναι η δουλοπρεπής δήλωση του κ. Πρωθυπουργού. Με αποκλειστική ευθύνη της δεξιάς κυβέρνησης αλλάζει το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Ακυρώνεται ο βασικός μπούσουλας, ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο. Ο ακρογωνιαίος λίθος της ελληνικής διπλωματίας. Η χώρα μας καθίσταται ευάλωτη σε ένα περιβάλλον σύνθετο, απρόβλεπτο, δύσκολο. Επικίνδυνο. Αποδεικνύεται ότι όχι μόνο η Δεξιά δεν ξέρει να κάνει εξωτερική πολιτική, όπως εύστοχα παρατηρούσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Αλλά ότι πλέον κάνει άκρως επικίνδυνη
εξωτερική πολιτική.
Παγκοσμίως μπαίνουμε σε μία σκοτεινή και επικίνδυνη περίοδο; Βγήκε το τζίνι από το μπουκάλι;
Επιστρέφουμε στο δίκαιο της ισχύος, στον 18ο αιώνα κι ακόμη παλιότερα όταν μόνο οι πόλεμοι έλυναν τις διεθνείς διαφορές. Απαξιώνονται κατακτήσεις αγώνων για ειρήνη μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους στον 20ό αιώνα. Καταργείται το συλλογικό σύστημα ασφάλειας με επίκεντρο τον ΟΗΕ που ιδρύθηκε μετά από το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Η ειρήνη από δεδομένη, ξαναγίνεται ζητούμενο. Επιστρέφει ο πυρηνικός εφιάλτης. Πολλοί ισχυρίζονται ότι πρόκειται για αχαρτογράφητα νερά. Διαφωνώ. Η ιστορία έχει καταγράψει και η ανθρωπότητα γνωρίζει το τίμημα του αχαλίνωτου ιμπεριαλισμού. Το τι σημαίνουν ο νόμος της ζούγκλας, η αλαζονεία και οι εκβιασμοί των ισχυρών. Η γενοκτονία στη Γάζα, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η απαγωγή Μαδούρο συμπυκνώνουν το νεοσκοταδισμό.
Τι αποκαλύπτει η στάση των Ευρωπαίων ηγετών;
Δύο πράγματα. Από τη μια αποκαλύπτει το έλλειμμα ενός μεγάλου σχεδίου ελπίδας και προοπτικής για μια Ευρώπη πόλο δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής και παράγοντα ειρήνης σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου κυριαρχούν ο αυταρχισμός, οι ανισότητες και ο πόλεμος. Από την άλλη την υποκρισία και την υποτέλεια έναντι του Τραμπ. Δεν καταδικάζουν τις μονομερείς στρατιωτικές ενέργειες της Ουάσιγκτον. Δεν ζητούν σεβασμό του καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Δεν αναλαμβάνουν καμία ειρηνευτική πρωτοβουλία. Σέρνουν τους λαούς σε νέα κούρσα εξοπλισμών, σε έναν νέο μιλιταρισμό και οικονομία πολέμου. Ασκούν πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, υπονομεύοντας, ιδιαίτερα στα μάτια των νέων, συνολικά τις αρχές της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και τροφοδοτώντας την άνοδο της ακροδεξιάς…
Το τελεσίγραφο της κυβέρνησης στους αγρότες συνιστά casus belli ή ανοίγει το δρόμο για την εξεύρεση λύσης;
Η κυβέρνηση κινείται μεταξύ απειλών, προσβολών και κοροϊδίας των αγροτών χωρίς καμία διάθεση ικανοποίησης των δίκαιων αιτημάτων τους. Το μαρτυρούν άλλωστε και τα μέτρα που πρότεινε. Εκείνο που θέλει είναι να σπάσουν τα μπλόκα τους. Ενώ η ίδια συνεχίζει το κουκούλωμα των ευθυνών της για το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όμως τα σχέδιά της δεν της βγαίνουν. Δεν πέτυχε να τους διχάσει ή να στρέψει την κοινωνία εναντίον τους. Οι πολίτες εξακολουθούν να στηρίζουν τον δίκαιο αγώνα των αγροτών, κατανοώντας ότι δεν παλεύουν για συντεχνιακά αιτήματα αλλά για το μέλλον της πατρίδας απέναντι σε μια κυβέρνηση ικανή μόνο στα σκάνδαλα και ανίκανη για επίλυση κρίσεων όπως η ευλογιά των αιγοπροβάτων, το φιάσκο του ΕΛΓΑ, κα. Μια κυβέρνηση που αδιαφορεί για τα οξυμένα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Αδιαφορεί για τις επτά προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ για τη στήριξη των αγροτοκτηνοτρόφων, γιατί αδιαφορεί για τον πρωτογενή τομέα.
Η δημιουργία κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να συμβάλλει στη συνεργασία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς;
Το κρίσιμο σήμερα είναι να πάψει ο κατακερματισμός των προοδευτικών δυνάμεων και να δημιουργηθεί ένα ευρύ δημοκρατικό, αριστερό μέτωπο με αξιόπιστο, εναλλακτικό πρόγραμμα στη βάση ενός νέου πολιτικού ήθους. Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση εργάζεται με συνέπεια ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., εντός κι εκτός Βουλής. Και είναι βέβαιο ότι και ο Αλέξης Τσίπρας, με την εμπειρία του, το μεγάλο πολιτικό του κεφάλαιο, το ήθος του, μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στον ίδιο στόχο. Είναι, ξέρετε, αποκρουστικό το θέαμα περιφερόμενων βουλευτών, γαντζωμένων στην έδρα τους. Προσωπικά, το 2014, παραιτήθηκα από τη βουλευτική έδρα για τις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής γιατί θεωρώ την έδρα εκπροσώπηση των πολιτών κι όχι δίχτυ οικονομικής ασφαλείας ενόψει άλλων επιλογών. Σήμερα βλέπουμε βουλευτές να χρησιμοποιούν την έδρα που τους έδωσε η λαϊκή ψήφος σε μια κομματική πασαρέλα!
Υπάρχουν πιθανότητες να ηττηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και πως;
Το ζητούμενο δεν είναι η ήττα ενός προσώπου. Αλλά η ήττα της Δεξιάς και των πολιτικών της, που οδηγούν τη χώρα στον γκρεμό. Όχι μόνο στην εξωτερική πολιτική αλλά και στην οικονομία με το ιδιωτικό και το δημόσιο χρέος να καλπάζουν και την ακρίβεια να συρρικνώνει τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών. Η ήττα της δεξιάς πολιτικής περνά ακριβώς μέσα από ένα ευρύ προοδευτικό μέτωπο στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων που να απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις, είτε μιλάμε για πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική είτε για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων ή για την κλιματική κρίση ή την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ο τόπος χρειάζεται νέα προοπτική, αλλαγή, ελπίδα. Χρειάζεται προοδευτική διακυβέρνηση για βιώσιμη, δίκαιη ανάπτυξη.
