Ρένα Δούρου

Η Ρένα Δούρου στον Flash 96,0 FM
http://renadourou.gr/wp-content/uploads/2009/09/Rena-Dourou-flash.mp3

Επίσκεψη αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Πρόεδρο του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα, στο Ποικίλο Όρος

Ο Πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, Αλέξης Τσίπρας, ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ, Δημήτρης Βίτσας και οι υποψήφιοι Β΄Αθήνας, Ρένα Δούρου, Ανδρέας Καρίτζης, Μαρία Βαμβουρέλη, Αλίκη Κοσυφόγλου, Γρηγόρης Ρουμπάνης και Κωνσταντίνος Φωτεινάκης επισκέφθηκαν σήμερα το Ποικίλο Όρος, στο πλαίσιο της ανάδειξης της περιβαλλοντικής καταστροφής που έχει προκαλέσει η εμπορευματική σιδηροδρομική γραμμή ΙΚΟΝΙΟ – ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ. Συνέχεια…

Θλίψη και οργή για όσα συνέβησαν σήμερα στον Υμηττό…

ΣΥΝΑΥΛΙΑ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ο Δήμος Καισαριανής και η Εθελοντική Δασοπροστασία Δήμου Καισαριανής διοργανώνουν συγκέντρωση και συναυλία για την ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ του Υμηττού την Δευτέρα 15/06/2009 και ώρα 19:30 στο χώρο του πυροφυλακίου της Καισαριανής.

Για να βάλουμε τέλος στα σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ και το Π.Δ. για την υποβάθμιση του τελευταίου όρθιου δάσους της Αττικής.
Για να υπερασπίσουμε το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των παιδιών μας & αυτών που θα γεννηθούν μετά. Συνέχεια…

Της  Ρένας Δούρου

Η εκδήλωση για το Πάρκο Α.Τρίτσης είχε οριστεί εδώ και καιρό, εκείνο που δεν μπορούσε να οριστεί, εκείνο που αρνιόμασταν ως την τελευταία στιγμή ήταν το φευγιό του Μιχάλη. Την ίδια ώρα με την προγραμματισμένη εκδήλωση χρειάστηκε να αποχαιρετήσουμε τον πρώτο και ως τα τώρα μοναδικό οικολόγο Έλληνα βουλευτή.
Πήγα πολύ καθυστερημένη στην εκδήλωση. Για την ακρίβεια δεν ήθελα και δεν μπορούσα καν να υποκριθώ στο τραπέζι διαλόγου την εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.
Και την ίδια στιγμή σκεφτόμουνα τον Μιχάλη που στις τόσες προσωπικές δοκιμασίες δεν σκέφτηκε ούτε μια φορά να κάνει πίσω, δε ζύγιασε ποτέ τον πόνο με την παρέμβαση στα κοινά. Και πήγα ως ύστατο φόρο τιμής. Γιατί το ίδιο έκανε κι εκείνος πάντα.
Μονάχα που δεν ήμουν σε θέση παρά να θέσω τα αιτήματα μας για το πάρκο και τα κρίσιμα ερωτήματα προς τους εκπροσώπους της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ που τόσο καιρό δεν παίρνουν απάντηση.
• Για τον ενιαίο χαρακτήρα του πάρκου,
• Για τη σταθερή και μόνιμη χρηματοδότηση από το ελληνικό δημόσιο έξω τώρα όλοι οι ιδιώτες (να μην ανανεωθεί καμία σύμβαση παραχώρηση δικαιώματος εκμετάλλευσης)
• Πρόσληψη μονίμου προσωπικού (εργατοϋπαλληλικού και επιστημονικού)
• Οι τρεις Δήμοι να συνεργάζονται για την καθαριότητα και συντήρηση του πάρκου (όχι στο φορέα manager)
• Άμεσα έργα αναπλάσεις του πάρκου
• Όχι στη χορηγία –ξεπούλημα του πάρκου από το ίδρυμα Λάτση.
Στους φίλους και στις φίλες που ήταν εκεί υποσχέθηκα να ανεβάσω την ομιλία στην ιστοσελίδα, ώστε να μπορέσουμε να διαβουλευθούμε ηλεκτρονικά. Συνέχεια…

Το Κύτταρο Εναλλακτικών Αναζητήσεων Νέων – ΚΕΑΝ, ανοίγει για άλλη μία φορά το θέμα: Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης – Α. Τρίτσης, Τετάρτη 27 Μαίου 2009 στις 19:00, στον πολυχώρο του ΚΕΑΝ – Ευαγγελιστρίας 57 & Δαναών στο Ίλιον

Αποκαλείται Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης….
Μια επίσκεψη, όμως, αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ότι πρέπει να μετονομαστεί … πάρκο περιβαλλοντικής αδιαφορίας. Ελάχιστα χιλιόμετρα από την καμένη Πάρνηθα, ο μεγαλύτερος αστικός πνεύμονας πρασίνου της χώρας έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του! Συνέχεια…

της Ρένας Δούρου,  στο περιοδικό ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ

Υπάρχει η άποψη, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι μια πόλη σαν την Αθήνα, με τον υψηλότατο βαθμό τσιμεντοποίησης, την τεράστια έλλειψη πρασίνου, τη μεγάλης έκτασης ρύπανση, για να γίνει ξανά βιώσιμη, θα πρέπει να… ισοπεδωθεί και να κτιστεί από την αρχή! Ουτοπική σίγουρα προσέγγιση – αφήστε δε και το ενδεχόμενο να ξανακτιζόταν ίδια και χειρότερη λόγω της στρεβλής αντίληψης, που ευδοκιμεί στη χώρα μας, ότι δηλαδή η ανάπτυξη σημαίνει τσιμέντο! Ωστόσο σήμερα δεν είναι απαραίτητο να γκρεμιστεί μια πόλη για να γίνει πράσινη, φιλική προς τους κατοίκους της και περιβαλλοντικά ισορροπημένη: υπάρχουν λύσεις ρεαλιστικές, οικονομικές και το κυριότερο, οικολογικές, τις οποίες μπορούν να προωθήσουν οι αρχές και να υιοθετήσουν οι πολίτες. Μια από αυτές, με υψηλή αποτελεσματικότητα και χαμηλό κόστος, είναι οι πράσινες στέγες. Συνέχεια