Ρένα Δούρου

Δήλωση της Ρένας Δούρου, μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, υπεύθυνης Ευρωπαϊκής Πολιτικής για τη Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό.

Η σημερινή «Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό», η οποία καθιερώθηκε από το 1977, ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, βρίσκει τον παλαιστινιακό λαό σε μια πολύ κρίσιμη καμπή του αγώνα του. Αυτή της αναγνώρισης από τον ΟΗΕ του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Ήδη ο παλαιστινιακός αγώνας έχει σημειώσει μια πρώτη, πολύ σημαντική, νίκη: από τις 31 Οκτωβρίου, η Παλαιστίνη έγινε το 195ο μέλος της οργάνωσης του ΟΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (της Unesco) παρά την ενεργητική άρνηση των ΗΠΑ και βεβαίως του Ισραήλ. Η αδιάλλακτη δε στάση του τελευταίου, σε συστηματική βάση, υπονομεύει κάθε πρωτοβουλία ειρηνικής επίλυσης του θέματος, στη βάση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού, όπως ορίζουν επανειλημμένα οι αποφάσεις του ΟΗΕ. Συνέχεια…

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, «Αναγνώσεις», 22 Μαΐου 2011

Κυπριακή Δημοκρατία: 50 χρόνια. Επώδυνη πορεία, επιμέλεια: Χρυσόστομος Περικλέους, πρόλογος: Δημήτρης Χριστόφιας, εκδόσεις Παπαζήση, σελ.795

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία καταλαμβάνει το εξώφυλλο του συλλογικού έργου, υπό την επιμέλεια του Χρυσόστομου Περικλέους, για τα πενήντα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας: εικονίζονται ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και ο δρ Φαζίλ Κουτσιούκ να υπογράφουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης και Μεταβίβασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Μεταξύ των δύο ανδρών εικονίζεται ο τελευταίος βρετανός κυβερνήτης Σερ Χιου Φουτ. Η ιστορική αυτή φωτογραφία τραβήχτηκε στις 16 Αυγούστου του 1960 – είναι η ημέρα που εγκαθιδρύεται επισήμως η Κυπριακή Δημοκρατία. Έκτοτε, παρά τα εξωτερικά (τουρκική εισβολή και κατοχή) αλλά και τα εσωτερικά πλήγματα κατά της υπόστασής της που προέρχονται από το εσωτερικό των δύο κοινοτήτων, ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει, μέλος πλέον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ταξίδι της στα ταραγμένα νερά της διεθνούς κοινότητας. Οντότητα ιδιότυπη, λόγω της ύπαρξης των δύο κοινοτήτων και των εκατέρωθεν «προστάτιδων» χωρών, Ελλάδας και Τουρκίας, που η κάθε μια τους προβάλλει στο νησί τα δικά της συμφέροντα, η Κυπριακή Δημοκρατία, αν και μόλις πενήντα ετών, έχει πίσω της πλούσια ιστορία, μια «επώδυνη πορεία» και, μπορεί βάσιμα να ελπίζει κανείς, πλούσιο μέλλον. Συνέχεια…

Της Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στο www.aixmi.gr, 1 Απριλίου 2011

Επί δέκα ημέρες η Άγκυρα διαπραγματευόταν τη συμμετοχή της στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ προκειμένου να διασφαλιστεί η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων και το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη, σύμφωνα με την απόφαση 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Επί δέκα ημέρες οι υπόλοιποι ηγέτες της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, και κυρίως οι αμερικανοί, προσπαθούσαν να διαβάσουν «πίσω από τις γραμμές» των δηλώσεων των κκ Ερντογάν (πρωθυπουργού), Γκιούλ (προέδρου) Νταβούτογλου (ΥΠΕΞ), Γκιονούλ (υπουργού Άμυνας) και Αρίντς (αντιπροέδρου) σχετικά με την παρουσία της Τουρκίας στη ΝΑΤοϊκή επιχείρηση. Ήταν από την αρχή φανερό ότι η Άγκυρα είχε θέσει σε κίνηση τη διπλωματική της μηχανή προκειμένου, πρώτον, να κάνει σε όλους τους νατοϊκούς της εταίρους φανερό ότι καμία επιχείρηση δεν μπορεί να αναληφθεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της (ως
γνωστόν η βορειοατλαντική συμμαχία λειτουργεί στη βάση της ομοφωνίας) και, δεύτερον, να στείλει μήνυμα στους αραβικούς λαούς της Μέσης Ανατολή ότι μπορούν να στηρίζονται πάνω της προκειμένου να επιλύσουν τα προβλήματά τους χωρίς τις επεμβάσεις του ξένου, δυτικού παράγοντα. Συνέχεια…

Της Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στο www.aixmi.gr, 18 Μαρτίου 2011

Κοιτάζω στην τηλεόραση τα πρόσωπα των επικεφαλής της εταιρίας Tepco, της εταιρίας που διαχειρίζεται τους έξι πυρηνικούς αντιδραστήρες της πόλης Φουκουσίμα, σε απόσταση 250 χιλιομέτρων από το Τόκυο. Δεν χρειάζεται κανείς να έχει ανοικτό τον ήχο για να αντιληφθεί το περιεχόμενο των όσων λένε – τα πρόσωπά τους αποτυπώνουν εύγλωττα τη συντριβή και την απόγνωση. Για το κατά πόσο έχουν συνειδητοποιήσει τη λάθος επιλογή της πυρηνικής ενέργειας, αυτό κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Ωστόσο, η τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης, ήταν προδιαγεγραμμένη. Όχι τόσο λόγω των μέτρων ασφαλείας στις εγκαταστάσεις όσο λόγω του γεγονότος ότι η πυρηνική ενέργεια συνιστά μια εγγενώς επικίνδυνη επιλογή.

Στο ολιγοσέλιδο, αλλά μεστό βιβλίο, “Πυρηνική ενέργεια: τα υπέρ και τα κατά” (Αθήνα, 2008, εκδόσεις “Το Πέρασμα”), παρατίθενται με σαφή τρόπο τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της πυρηνικής επιλογής. Χωρίς προκαταλήψεις. Και το αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι σήμερα, 25 χρόνια μετά από την τραγωδία του Τσερνομπίλ, η πυρηνική επιλογή συνιστά τη λάθος επιλογή, για οικονομικούς αλλά και οικολογικούς λόγους. “Η όλο και διογκουμένη δυσαρέσκεια μεγάλης μερίδας της κοινωνίας πολιτών, όπως αυτή υφίσταται τουλάχιστον στα δυτικά κράτη, καθώς και οι διαμαρτυρίες των περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, έρχονται να συναντήσουν την ανησυχία παγκόσμιων οργανισμών, όπως ο ΟΗΕ, που δείχνουν ένα αναπόδραστο: δεν μπορούμε, στις αρχές του 21ου αιώνα να κλείνουμε τα μάτια, να σπρώχνουμε τα αδιέξοδα σε ένα βολικό μέλλον, να αποφεύγουμε επιλογές”, σημείωνα πριν από τρία χρόνια στον πρόλογο του βιβλίου. Συνέχεια…

Της Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στο www.statesmen.gr

Μετά από τη συνάντηση στη Νέα Υόρκη, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, των κ.κ. Έρογλου και Χριστόφια, μπορεί να μην έχουμε “τρανταχτές” αποκαλύψεις, ωστόσο κοινή είναι η αίσθηση ότι το Κυπριακό εισέρχεται σε μια εξόχως κρίσιμη φάση, η οποία θα καθορίσει την εικόνα του στο άμεσο μέλλον. Μια βεβαιότητα: στα τέλη του ερχόμενου Ιανουαρίου, στη Γενεύη, υπό την πίεση του Γ.Γ. του Διεθνούς Οργανισμού, οι δύο άνδρες είναι αναγκασμένοι να επιδείξουν κάποια πρόοδο.

ΗΠΑ και ΟΗΕ θεωρούν ότι το Κυπριακό πρέπει να πάψει να είναι το άλυτο πρόβλημα των διεθνών σχέσεων, ενώ είναι πλέον σαφές ότι η ανάμειξη του Μπαν Κι Μουν θα είναι από εδώ και στο εξής πιο έντονη, καθώς θα εμπλέκεται προσωπικά, και θα ελέγχει στενότερα τη διαδικασία. Ωστόσο, το αξιοπρόσεκτο είναι μέχρι στιγμής η αντίδραση της τουρκικής/τουρκοκυπριακής πλευράς: σαν έτοιμη από καιρό, μοιάζει να είναι πιο δεκτική, στο να υποδεχθεί μια πιο επιθετική στάση του ΟΗΕ στο θέμα, σε αντίθεση με την ελληνική πλευρά, που φαίνεται μουδιασμένη, σαν αυτή η εξέλιξη -δηλαδή ο πιο έντονος ρόλος του Διεθνούς Οργανισμού στις διαπραγματεύσεις– να μην εξυπηρετούσε τα συμφέροντά της. Οι επόμενες ημέρες θα αποδειχθούν καθοριστικές για το μέλλον του Κυπριακού, φανερώνοντας το πού τελικά θα γείρει η πλάστιγγα… Συνέχεια…

Όταν αγνοούμε την αλήθεια…

Με ψυχραιμία αντέδρασε η κυπριακή κυβέρνηση στην ταυτοποίηση των λειψάνων ακόμη πέντε αγνοούμενων εθνοφρουρών, υπόθεση που αυτές τις ημέρες ξύνει τις πληγές που άνοιξαν στην Κύπρο με το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Ο εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης κάλεσε την Τουρκία «να σεβαστεί τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να δώσει στη δημοσιότητα τα αρχεία του τουρκικού στρατού».

Ο εκπρόσωπος δεν υιοθέτησε πρόταση που διατυπώθηκε εν θερμώ να προσφύγει η Κύπρος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης κατά της Τουρκίας για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Η Λευκωσία επιμένει στη διερεύνηση του ανθρωπιστικού θέματος των αγνοουμένων, έργο που από το 2002 προωθείται από μικτή επιτροπή υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Στο έργο αυτό έχουν συμβάλει και δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου. Συνέχεια…