Ρένα Δούρου

Της Ρένας Δούρου,  Ελεύθερος Τύπος, 23 Ιουνίου 2011

Σήμερα, ακριβώς έναν χρόνο μετά το μνημόνιο και τον μηχανισμό στήριξης του ευρώ, φωτιές παίρνουν τα μπατζάκια των ευρωκρατών, ακριβώς αυτών που με ύφος εκατό καρδιναλίων θεωρούσαν «λήξαν» το θέμα της Ελλάδας και της θωράκισης του κοινού νομίσματος, αρκεί βέβαια η χώρα μας να «κατάπινε» αδιαμαρτύρητα το δηλητήριο που της επέβαλαν σε αντάλλαγμα της οικονομικής «βοήθειας». Έκτακτες διασκέψεις, συναντήσεις των Μέρκελ – Σαρκοζί, δηλώσεις περί ευρωομολόγων του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, σκέψεις που μέχρι πριν από λίγο καιρό θα χαρακτηρίζονταν «αιρετικές», φαίνεται ότι αρχίζουν να συζητιούνται σε κατεστημένους κύκλους…
Και ο λόγος; Η ανομολόγητη αποτυχία της πρώτης «συνταγής», που και ύφεση έφερε και την ανάπτυξη υπονόμευσε και έχει οδηγήσει τη χώρα μας ένα σκαλί πριν από τη χρεοκοπία, με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται για το μέλλον του ευρώ. Γιατί οι «επαΐοντες» έπεσαν έξω και στο δεύτερο στόχο, τη θωράκισή του, με αποτέλεσμα το «Σπίγκελ» να κυκλοφορεί αυτές τις μέρες με εξώφυλλο την κηδεία του ευρώ, καλυμμένου με μια ελληνική σημαία! Οι επαΐοντες φαίνεται ότι συνειδητοποίησαν ότι η περίπτωση της Ελλάδας μπορεί να καταστεί η θρυαλλίδα ευρωπαϊκών, ακόμη και παγκόσμιων εξελίξεων – εξ ου και η τεράστια προθυμία τους να την κρατήσουν μακριά από τον κίνδυνο της κατάρρευσης. Συνέχεια…

Συνέντευξη του Γιάννη Δραγασάκη στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής, 22 Μαΐου 2011

«Η αναδιάρθρωση δεν είναι λύση, αλλά δεν υπάρχει λύση χωρίς αυτήν», επισημαίνει στον «ΤτΚ» ο πρώην βουλευτής του ΣΥΝ και οικονομολόγος Γιάννης Δραγασάκης. Οσον αφορά στην κυβερνητική πολιτική, τονίζει ότι «κανείς δεν δικαιούται να εφαρμόζει μια καταστροφική πολιτική».

Τα νέα σκληρά μέτρα και το «νέο Μνημόνιο» σηματοδοτούν χρεοκοπία της πολιτικής του Μνημονίου;
Ασφαλώς. Μόνο που τώρα επιβεβαιώθηκε κάτι που θα έπρεπε να ήταν ήδη γνωστό: Οι κρίσεις χρέους δεν αντιμετωπίζονται με πολιτικές ύφεσης και λιτότητας. Η λογική του Μνημονίου είχε ήδη χρεοκοπήσει στη Λατινική Αμερική, σε χώρες της ΝΑ Ασίας, στη Βαλτική και σε άλλες.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν έχει αποδειχτεί πως το Μνημόνιο «δεν βγαίνει», με δεδομένο ότι ούτε το Δημόσιο έχει μειωθεί ούτε μεταρρυθμίσεις έγιναν. Αυτό έχει στοιχεία λογικής;
Αυτή είναι η σκληρή νεοφιλελεύθερη άποψη και η επιδίωξη του χρηματιστικού κεφαλαίου. Οι φορείς των απόψεων αυτών δεν ενδιαφέρονται πράγματι για την αντιμετώπιση του χρέους, αλλά, με μοχλό πίεσης αυτό, θέλουν να επιβληθεί ένας άγριος τριτοκοσμικός θατσερισμός. Συνέχεια…

Του Μάκη Καβουριάρη, Η Αυγή της Κυριακής, 26 Δεκεμβρίου 2010

Δύσκολα θα περάσουν τα φετινά Χριστούγεννα για πολλές χιλιάδες νοικοκυριά. Αυτές τις μέρες που θα έπρεπε να είναι μέρες χαράς και ελπίδας. Τα επόμενα δε χρόνια η καθημερινότητα μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού θα γίνει ακόμα δυσκολότερη. Το διάγγελμα του πρωθυπουργού για το νέο έτος θα θυμίσει το ανέκδοτο της κακής και της καλής είδησης για την επόμενη χρονιά, η οποία «δυστυχώς θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη», αλλά «ευτυχώς θα είναι καλύτερη από αυτήν που πρόκειται να ακολουθήσει». Γιατί η κατάσταση στην οποία θα οδηγήσει ο προϋπολογισμός του 2011, που ψηφίστηκε την προηγούμενη Τετάρτη, θα έχει τραγικές συνέπειες για τη ζωή πολλών ανθρώπων. Όλα δε δείχνουν ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια. Η αύξηση του ΑΕΠ, έστω και κατά 1,1% για το 2012, μόνο ως ευχή μπορεί να προβλεφθεί, δεδομένης της συνέχισης της μείωσης των δημοσίων δαπανών και των επενδύσεων, της χαμηλής δανειοληπτικής ικανότητας των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών και της δραματικής αύξησης της ανεργίας. Συνέχεια…

MARIANNE, No 706, 30 octobre 2010
Par Alain Léauthier

Bruxelles n’a plus la cote sur les bords de la mer Egée. En cause : la privatisation du service public, le spectre du déclassement de la classe moyenne et une citoyenneté de seconde zone après l’adoption de la mise sous tutelle du pays par l’Europe et le FMI.

Même les grandes révoltes ont une fin. Voilà le sentiment de qui a vu les cortèges de la colère grecque avant l’été et n’en revient pas du calme apparent qui règne aujourd’hui à Athènes à la veille des élections municipales du 7 novembre. Les manifs se font rares, les touristes un peu moins et l’été indien joue les prolongations. Alors RAS, cinq mois après l’adoption du «Mnémonio», l’accord qui place la Grèce sous une tutelle de fait de l’Union européenne et du FMI ?

On a prévu de poser la question à Antonis Papagiannidis, directeur de la revue Oikonomikh qui a fixé le rendez-vous à l’hôtel de Grande-Bretagne, place Syntagma. Dans ce bijou de l’hôtellerie de luxe, les fauteuils sont profonds, la moindre consommation est hors de prix et la clientèle, ravie d’avoir retrouvé son train-train irréel d’élite mondialisée. «Lors des manifs de mai, ils devaient négocier avec les militants du Parti communiste qui filtraient l’accès», s’amuse le journaliste. Antonis Papagiannidis sourit, mais ne croit guère à un réel retour à la normale. » Nous sommes dans un cul-de-sac. Le plan d’austérité a fait chuter de 15 % les revenus de l’ensemble de la population. Συνέχεια…

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ, Συγγραφέας, Kαθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Έδειξαν υπουργού του κινέζου αυτοκράτορα Gaodi (206-195 π.Χ.) το φεγγάρι και επέμενε ότι εκείνο δεν έχει τη χάρη της μύτης του.

Του έδειξαν τις μύτες άλλων υπηκόων του, αλλά εκείνος επέμενε ότι μόνο αυτός διέθετε μύτη. Μάλιστα κατηγόρησε όσους τόλμησαν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν και άλλες μύτες, συχνά πιο αποτελεσματικές σε αναπνοή και όσφρηση από τη δική του, ως προδότες του έθνους. Δήλωσε δε, ο εκ Πάρου ορμώμενος υπουργός ότι «όποιος εθνικώς ανεύθυνα λέει κάτι εναντίον του μνημονίου (δηλαδή, της μύτης του) να φέρει πάραυτα 110 δισεκατομμύρια στη χώρα». Συνέχεια…