Ρένα Δούρου

Της  Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, 7 Μαρτίου 2010

MARILYN YALOM, Ο καιρός των καταιγίδων. Η Γαλλική Επανάσταση στη μνήμη των γυναικών. Αριστοκράτισσες, αστές και χωρικές αφηγούνται, Μετάφραση: Έυη Κλαδούχου, Eκδόσεις Άγρα, σελ 405

«Μου ήταν εύκολο να παίζω το ρόλο του άνδρα γιατί πάντοτε με ταπείνωνε η υποτέλεια και οι προκαταλήψεις με τις οποίες η ανδρική υπεροψία κρατούσε το φύλο μας καταπιεσμένο»
(από το βιβλίο, σελ. 41)

Η Μαίριλιν Γιάλομ διευθύνει τις σπουδές για τις Γυναίκες και το Φύλο στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και μας έχει «συνηθίσει» στους περιέργους τίτλων ερευνών και συγγραμμάτων: «Η ιστορία του γυναικείου στήθους», «Η γέννηση της βασίλισσας του σκακιού» και άλλα βιβλία, μεταφρασμένα στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Άγρα.

Σε τούτο το βιβλίο το κεντρικό θέμα είναι το πώς θυμήθηκαν και κατέγραψαν την Γαλλική Επανάσταση οι γυναίκες οι οποίες τόλμησαν να γράψουν απομνημονεύματα. Τι επέλεξαν να θυμηθούν, πώς μετέτρεψαν αυτές τις αναμνήσεις τους σε απομνημονεύματα, πως επεξεργάστηκαν τα ιστορικά γεγονότα της Επανάστασης, η οποία ξεκίνησε με το γενικό σάλπισμα για συμμετοχή όλων και τελείωσε αρνούμενη στις γυναίκες την επίσημη ιδιότητα του πολίτη και βεβαίως το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι σε ιδιωτικές λέσχες. Οι Γαλλίδες θα έπρεπε να περιμένουν 150 χρόνια ωσότου τους δοθεί το δικαίωμα ψήφου, το 1945, σχεδόν έναν αιώνα μετά την κατοχύρωση του «καθολικού» δικαιώματος ψήφου των ανδρών, το 1848. Συνέχεια…

Tου Πάσχου Μανδραβελη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27 Ιανουαρίου 2010

Έχει ένα δίκιο να υποστηρίζει ο κ. Αντώνης Σαμαράς ότι «το αίτημα για υπουργείο Οικογένειας είναι αληθινά επαναστατικό». Πραγματικά: Τέτοια υπουργεία δημιουργούνται έπειτα από επαναστάσεις ή πιο συγκεκριμένα όταν αυτές εκφυλίζονται σε απολυταρχισμούς και το κράτος προσπαθεί να ελέγξει και τον πυρήνα της κοινωνικής αυτοοργάνωσης που είναι η οικογένεια. Συνέχεια…

Η ΑΥΓΗ, 29/12/2009, Γ. Κυρίτσης

Οι οικιακές εργάτριες είναι η πεμπτουσία των εργατών της παγκοσμιοποίησης, επισημαίνουν η Ντίνα Βαΐου και η Μαρία Στρατηγάκη μιλώντας στην «Αυγή» με αφορμή τον συλλογικό τόμο «Το φύλο της μετανάστευσης».

Διεθνής καταμερισμός εργασίας και γυναικεία μετανάστευση

Στην Μαρία Καλυβιώτη

Το ζήτημα της έμμισθης οικιακής εργασίας των μεταναστριών και της συνεπαγόμενης αμφισβήτησης των ορίων μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού ανέδειξαν μεταξύ άλλων, οι συγγραφείς του συλλογικού τόμου “Το φύλο της μετανάστευσης”.
Οι επιμελήτριες του έργου, Ντίνα Βαΐου, καθηγήτρια στον Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας του ΕΜΠ και επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος “Φύλο και Χώρος” του ΕΜΠ και Μαρία Στρατηγάκη, επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, διευθύντρια του Εργαστηρίου Σπουδών Φύλου και γγ Ισότητας στη σημερινή κυβέρνηση, μίλησαν στην “Α” ρίχνοντας φως σε επιμέρους πτυχές του ζητήματος. Συνέχεια…

Συνέχεια…

«Η ερώτηση της ημέρας», ΤΑ ΝΕΑ, 2 Οκτωβρίου 2009

Μήπως με περισσότερες γυναίκες στην πολιτική η χώρα θα πήγαινε καλύτερα;

Ρένα Δούρου: Η ΚΛΑΣΙΚΗ (ίσως και αναμενόμενη;) απάντηση θα έλεγε ότι ναι, πράγματι η παρουσία περισσότερων γυναικών στην πολιτική θα της προσέδιδε πιο ανθρώπινο πρόσωπο κ.ο.κ. Κι ίσως σε ορισμένες περιπτώσεις να ισχύει κάτι τέτοιο. Ωστόσο, εκείνο που βαραίνει σήμερα καθοριστικά στην πολιτική δεν είναι το φύλο, αλλά η πολιτική που υιοθετείται και επιλέγεται να εφαρμοστεί. Συνέχεια…

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

Αλληλεγγύη στις γυναίκες του Ιράν
Σταματήστε την καταστολή
Διαδήλωση διαμαρτυρίας στην ιρανική πρεσβεία, Δευτέρα 29-6-09, 6 μ.μ. Φάρος Ψυχικού

Το τεράστιο λαϊκό κίνημα για δημοκρατικές ελευθερίες που εκτυλίσσεται μετά τις εκλογές της 12 Ιουνίου με βασικό σύνθημα «Πού είναι η ψήφος μου;» και καταγγελίες για νοθεία, έχει μέχρι στιγμής δεκάδες θύματα και εκατοντάδες φυλακισμένες και φυλακισμένες.
Όπως αναφέρει το κείμενο που υπογράφουν 250 ακτιβίστριες των γυναικείων δικαιωμάτων στις 22-6-09, τρεις μέρες μετά το φόνο της Νέντα:
«Παράλληλα με τους ακτιβιστές και ακτιβίστριες για πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, ένα ευρύ φάσμα ακτιβιστριών για τα γυναικεία δικαιώματα από πολλές καμπάνιες και τάσεις συμμετείχαν επίσης στις εκλογές για να πουν ‘όχι’ σε μια κυβέρνηση προσανατολισμένη στις διακρίσεις, και για να διεκδικήσουν να τερματιστούν οι διακρίσεις λόγω φύλου». …
…»Εμείς οι υπογράφουσες είμαστε στο κίνημα γυναικείων δικαιωμάτων και καταδικάζουμε τη βία και τον εξευτελισμό που εξακολουθεί να είναι πρακτική ενάντια στις ιρανές γυναίκες και τους άνδρες κατά τα τελευταία χρόνια, με σκοπό να τους καταπιέσει. Υπογραμμίζουμε τη δέσμευσή μας στην κατάκτηση των διεκδικήσεών που έχει θέσει το κίνημα γυναικείων δικαιωμάτων, που έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση του κοινού και στους πολιτικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια, και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας μ’ αυτούς και αυτές που διαμαρτύρονται για τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών. Απαιτούμε να απελευθερωθούν οι συλληφθέντες και συλληφθείσες των τελευταίων ημερών χωρίς όρους και απαιτούμε τη διασφάλιση και προστασία των κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών». Συνέχεια…