Μετανάστευση, ιδιότητα του πολίτη και εκπαίδευση
το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου, από ώρα 11πμ-3μμ
στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης – Στοά του Βιβλίου

Η μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο που διαμόρφωσε τη φυσιογνωμία και την ιστορία των λαών, από τα προϊστορικά χρόνια έως σήμερα. Kάθε μεταναστευτικό κύμα έχει τη δική του φυσιογνωμία, θέτει τα δικά του προβλήματα και ζητάει καινούργιες απαντήσεις. Η σύγχρονη μετανάστευση, που συμπληρώνει 20 χρόνια στην Ελλάδα, ξάφνιασε την ελληνική κοινωνία και προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Οι πρώτοι που την αντιμετώπισαν ήταν οι εκπαιδευτικοί. Δάσκαλοι και καθηγητές βρέθηκαν σε πολύγλωσσες τάξεις με μαθητές που προέρχονταν από ποικίλες πολιτισμικές παραδόσεις. Είχαν να κάνουν με παιδιά που είχαν αποτυπωμένα πάνω στο πρόσωπό τους τα τραύματα από τον τόπο που άφησαν, από το πέρασμά τους στον τόπο μας, από τις αντιδράσεις –πολλές φορές ακραίες- των συμπολιτών μας. Την πλούσια εμπειρία τους, που αποτελεί και η ίδια μια ιστορική παρακαταθήκη για την Ελλάδα, πολύ λίγο την γνωρίζουμε.
Η υπόθεση των νομοθετικών μέτρων πολιτογράφησης των μεταναστών, της υποστήριξης και της διεύρυνσής τους, μας αφορά όλους. Θα μιλήσουν επιστήμονες που θα μεταφέρουν τα πορίσματά τους από την έρευνα, και εκπαιδευτικοί που θα μεταφέρουν την πείρα από το σχολείο. Στόχος μας είναι να φωτίσουμε την καθημερινή εμπειρία μέσα από την επιστημονική έρευνα και ταυτόχρονα να διευρύνουμε τους ορίζοντες της έρευνας μέσα από την καθημερινή εκπαιδευτική εμπειρία.

Πρόγραμμα

Ιωάννα Λαλιώτου (Παν. Θεσσαλίας-εκδοτική ομάδα Ιστορείν)
Γιατί αυτή η συζήτηση;
Θόδωρος Παπαθεοδώρου (Πρύτανης Παν. Πελοποννήσου)
Η δεύτερη γενιά μεταναστών και το δικαίωμα στην ιθαγένεια
Νέλλη Ασκούνη (Παν. Αθηνών)
Οι «άλλοι» μαθητές στο σχολείο
Πολιτισμικές διαφορές και κοινωνικές ανισότητες
Σπύρος Α. Μοσχονάς (Παν. Αθηνών)
Η γλώσσα ως εμπόδιο
Γλωσσική επάρκεια και πολιτογράφηση των μεταναστών
Στέλλα Πρωτονοτάριου-Πέτρος Χαραβιτσίδης (Δάσκαλοι)
Διαπολιτισμική εκπαίδευση και κοινωνικός αποκλεισμός
Το παράδειγμα του 132ου Δημοτικού σχολείου Αθήνας
Βάσω Νικολάου (Δασκάλα, μέλος του Παιδαγωγικού Ομίλου Παρεμβάσεων Π.Ε.
& της ομάδας «Πίσω Θρανία»)
Παιδιά μεταναστών και δάσκαλοι στο δημοτικό σχολείο
Εμπειρίες από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Κώστας Θεριανός (Εκπ/κός, ερευνητής Ακαδημίας Αθηνών)
Μετανάστες δεύτερης γενιάς
Από τα διεθνή σύνορα στα κοινωνικά σύνορα των μεγαλοπόλεων

Τη συζήτηση θα συντονίσουν:
Δημήτρης Κωσταράκος (Πρόεδρος της Ένωσης Λειτουργών Μ. Εκπαίδευσης Ν. Αθήνας)
Αντώνης Λιάκος (Παν. Αθηνών, εκδοτική ομάδα Ιστορείν)

Την εκδήλωση υποστηρίζουν οι ΕΛΜΕ Ν. Αθήνας και Καλλιθέας, Ν. Σμύρνης, Μοσχάτου.
Πληροφορίες: http://historein-historein.blogspot.com/

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 Φλεβάρη:

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΕΓΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

3 μ.μ. Συγκέντρωση στην Ομόνοια και πορεία στη Βουλή
5 μ.μ. Συναυλία στο Σύνταγμα με συγκροτήματα μεταναστών 2ης γενιάς και έλληνες καλλιτέχνες

Αντιρατσιστικές και μεταναστευτικές οργανώσεις – Κοινωνικοί φορείς

Του Κωστή Παπαϊωάννου,

Ποιους αφορά η ιθαγένεια των μεταναστών; Ορισμένες πολιτικές και κοινωνικές ελίτ; Τη γραφειοκρατία ενός υπουργείου; Μερικούς «γραφικούς» κοσμοπολίτες διανοούμενους; Τους συνήθεις δημοσιολογούντες επί παντός επιστητού; Το θέμα δεν αφορά μόνο ή κυρίως αυτούς. Πού είναι οι κοινωνικοί εταίροι, οι εργοδοτικές ενώσεις και τα συνδικάτα των εργαζομένων; Πού είναι οι επιστημονικοί σύλλογοι και οι επαγγελματικές ενώσεις; Τα σωματεία των εκπαιδευτικών δεν έχουν άποψη για το καθεστώς των μαθητών τους, αυτών των παιδιών που συνηθίσαμε να αποκαλούμε δεύτερη γενιά μεταναστών; Οι δικηγορικοί σύλλογοι και οι ενώσεις των δικαστών δεν αντιμετωπίζουν την καθημερινή πραγματικότητα της γκρίζας μεταναστευτικής ζώνης μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας; Όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι πρέπει να μιλήσουν. Οφείλουν οι υπεύθυνες και νηφάλιες φωνές, ανεξαρτήτως της άποψης που θα εκφέρουν, να αποτελέσουν αντίβαρο στο επιχειρούμενο εμπόριο εντυπώσεων. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και τα πολιτικά κόμματα. Πρέπει να μιλήσουν με σαφήνεια και γενναιότητα για ένα θέμα που διχοτομεί το εκλογικό τους ακροατήριο. Αν αφήσουν το στενό πολιτικό κόστος να ορίσει τη θέση τους, μακροπρόθεσμα κερδισμένος θα είναι ένας κομματικός φορέας, εκείνος που εργολαβικά και προνομιακά τα τελευταία χρόνια τρέφεται από τα φοβικά αποφάγια του πολιτικού μας συστήματος. Να μιλήσουν λοιπόν με σαφήνεια και να δηλώσουν αν θέλουν γενναίες πολιτικές ένταξης, αν προτιμούν τη σημερινή κατάσταση ή αν έχουν κάτι άλλο να προτείνουν. Το επόμενο διάστημα πρέπει με τον τρόπο τους να «μιλήσουν» και τα μέσα ενημέρωσης, κυρίως τα ηλεκτρονικά. Οφείλουν οι δημοσιογραφικές ενώσεις να διασφαλίσουν τα στοιχειώδη που οι ίδιες έχουν θεσπίσει. Σταχυολογώ: Πρώτον, η ραδιοτηλεόραση «αναγνωρίζει και σέβεται εμπράκτως τη διαφορά των απόψεων και υπερασπίζεται την ελευθερία μεταδόσεως διαφορετικών απόψεων». Δεύτερον, «δεν επιτρέπεται η παρουσίαση προσώπων με τρόπο που να μπορεί, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, να ενθαρρύνει τον εξευτελισμό, την κοινωνική απομόνωση ή τις δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος μέρους του κοινού βάσει ιδίως του φύλου, της φυλής, της εθνικότητας, της γλώσσας, της θρησκείας…» Ειδάλλως, τον τόνο στον δημόσιο διάλογο θα δώσουν αλαλάζοντες τηλεπωλητές βιβλίων και ανώνυμοι διαδικτυακοί εθναμύντορες που έχουν «ξεσαλώσει» απειλώντας και βρίζοντας. Οι ίδιοι που εσχάτως «ανακάλυψαν» ότι το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια βασίζεται σε πρόταση μιας ΜΚΟ, της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και θριαμβολογούν για την αποκάλυψη της αντεθνικής σκευωρίας! Ωσάν να ήταν ποτέ κρυφή αυτή η πρωτοβουλία, ωσάν να μην παρουσιάστηκε πέρσι σε δημόσια εκδήλωση και να μην επιδόθηκε επισήμως στα πολιτικά κόμματα! Το γαρ πολύ της θλίψεως…
Τέλος, δεν αντέχω τον πειρασμό να αναδημοσιεύσω ένα απόσπασμα από άρθρο του Γ.Α. Βλάχου του 1928: «Η “Καθημερινή” πολιτικάς σχέσεις με τους πρόσφυγας δεν θέλει να έχει. Δεν έχει διάθεσιν να ακούη πρόσφυγας πολιτικολογούντας, δεν συζητεί με επιτροπάς προσφύγων διά ζητήματα αφορώντα τον τόπον, δεν ζητεί ούτε ψήφους ούτε αναγνώστας εις τους συνοικισμούς (…) Δεν τους θέλομεν ούτε ως ψηφοφόρους, ούτε ως εκλογείς, ούτε ως εκλέξιμους, ούτε ως πολίτας δικαιουμένους να κυβερνούν την Ελλάδα» (προσφυώς το ανέσυρε ο Ιός της Ελευθεροτυπίας, 9/1/10). Αν μη τι άλλο, η αντικατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων από τους μετανάστες αποδεικνύει την αδιάσπαστη εθνική μας συνέχεια στη διαχείριση του φόβου.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.