Ρένα Δούρου

Συνέχεια…

Του Niko Ago, Η Αυγή της Κυριακής, 21 Μαρτίου 2010

Μιλούν για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού τέσσερις άνθρωποι που, από τη δική του πλευρά ο καθένας, είναι συστατικό ενός μείγματος που αποτελεί τον πυρήνα του ζητήματος. Ένα παιδί μεταναστών, ένας μετανάστης πρώτης γενιάς, μία πολιτική επιστήμονας που σπούδασε στη Γαλλία και μια ακτιβίστρια που σήμερα έχει θέση ευθύνης.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΦΟΛΑΪΑΝ – Παιδί μεταναστών από Νιγηρία
Ο ρατσισμός (είναι και) μέσα μας

Κάποτε πίστευα ότι ο ρατσισμός δεν έχει πρόσωπο και ότι ο καθένας μας έχει υπάρξει ρατσιστής με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ανάλογα με την περίσταση.
Έχω νιώσει τον ρατσισμό και τη διάκριση από κάποιους Έλληνες που ο φόβος τους για το μέλλον αναζητεί εξιλαστήρια θύματα. Συνέχεια…

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 Φλεβάρη:

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΕΓΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

3 μ.μ. Συγκέντρωση στην Ομόνοια και πορεία στη Βουλή
5 μ.μ. Συναυλία στο Σύνταγμα με συγκροτήματα μεταναστών 2ης γενιάς και έλληνες καλλιτέχνες

Αντιρατσιστικές και μεταναστευτικές οργανώσεις – Κοινωνικοί φορείς

Tου Πάσχου Μανδραβελη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27 Ιανουαρίου 2010

Έχει ένα δίκιο να υποστηρίζει ο κ. Αντώνης Σαμαράς ότι «το αίτημα για υπουργείο Οικογένειας είναι αληθινά επαναστατικό». Πραγματικά: Τέτοια υπουργεία δημιουργούνται έπειτα από επαναστάσεις ή πιο συγκεκριμένα όταν αυτές εκφυλίζονται σε απολυταρχισμούς και το κράτος προσπαθεί να ελέγξει και τον πυρήνα της κοινωνικής αυτοοργάνωσης που είναι η οικογένεια. Συνέχεια…

Του Κωστή Παπαϊωάννου, ΤΑ ΝΕΑ, Επιφυλλίδα, 11 Ιανουαρίου 2010,  www.antiphono.wordpress.com

Ποιους αφορά η ιθαγένεια των μεταναστών; Ορισμένες πολιτικές και κοινωνικές ελίτ; Τη γραφειοκρατία ενός υπουργείου; Μερικούς «γραφικούς» κοσμοπολίτες διανοούμενους; Τους συνήθεις δημοσιολογούντες επί παντός επιστητού; Το θέμα δεν αφορά μόνο ή κυρίως αυτούς. Πού είναι οι κοινωνικοί εταίροι, οι εργοδοτικές ενώσεις και τα συνδικάτα των εργαζομένων; Πού είναι οι επιστημονικοί σύλλογοι και οι επαγγελματικές ενώσεις; Τα σωματεία των εκπαιδευτικών δεν έχουν άποψη για το καθεστώς των μαθητών τους, αυτών των παιδιών που συνηθίσαμε να αποκαλούμε δεύτερη γενιά μεταναστών; Οι δικηγορικοί σύλλογοι και οι ενώσεις των δικαστών δεν αντιμετωπίζουν την καθημερινή πραγματικότητα της γκρίζας μεταναστευτικής ζώνης μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας; Όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι πρέπει να μιλήσουν. Συνέχεια…