18 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

Συνέντευξη Ρένας Δούρου στον ρ/σ Real fm,
Εκπομπή του Σεραφείμ Κοτρώτσου

15 Μαΐου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Συνέντευξη Ρένας Δούρου στον ρ/σ Ράδιο 9

16 Μαΐου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Η Ρένα Δούρου στην εκπομπή «ΣΚΑΪ Life» την Εύα Αντωνοπούλου και τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο.

16 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.
(59:15 – 1:28:41)

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, «Αναγνώσεις», 13 Μαΐου 2012

ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΧΑΜΠΕΡΜΑΣ, Για ένα Σύνταγμα της Ευρώπης, Εκδόσεις Πατάκη, σελ. 199

Σημεία των καιρών. Τη στιγμή που τα κινήματα των «Αγανακτισμένων», των «Καταλάβετε», και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, επιβάλλουν την παρουσία τους, ανατρέποντας τους σχεδιασμούς κρατούντων, αγορών, τραπεζιτών, αναγκάζοντας τους πάντες να ακούσουν την αντίσταση και τη διαμαρτυρία, στο προσκήνιο βγαίνουν να υπερασπιστούν, να στηρίξουν, να αρθρώσουν θεωρητικά πτυχές αυτής της πολύμορφης και πολύχρωμης αντίστασης των νέων, διανοούμενοι που κάλλιστα θα μπορούσαν να κάθονται στην ασφάλεια των γραφείων τους, αποφεύγοντας να πάρουν θέση, δρέποντας απλά τις δάφνες των έργων του άξιου παρελθόντος τους. Άνθρωποι όπως ο Στεφάν Εσέλ, ο Πιέτρο Ινγκράο ή ο Γιούργκεν Χάμπερμας, …παππούδες της σύγχρονης διανόησης, όχι μόνο δεν παίρνουν σύνταξη αλλά επιμένουν να εκπροσωπούν την ίδια την έννοια του δημόσιου διανοούμενου, εκείνου που ακριβώς δεν σιωπά στα δύσκολα, τολμά να καταγγέλλει εν θερμώ, παίρνοντας ό,τι ρίσκο αυτό συνεπάγεται. Αντίσταση, συνειδητοποίηση, δημοκρατία, αλληλεγγύη, είναι μερικές από τις λέξεις-κλειδιά που μοιράζονται στις αναλύσεις τους, στα ολιγοσέλιδα, πυκνά ωστόσο περιεχομένου βιβλία τους, με τον καθένα να δίνει την έμφαση στην πτυχή που θεωρεί πιο επείγουσα στην παρούσα συγκυρία.

Σήμερα, σε μια περίοδο που οι βεβαιότητες του νεοφιλελευθερισμού κλονίζονται, που ο καπιταλισμός έρχεται αντιμέτωπος με τα αδιέξοδά του, φωνές σαν αυτές έρχονται να ανοίξουν δρόμους μέσα από τις προτάσεις τους, καθιστώντας γόνιμη την αγανάκτηση και δίνοντας προοπτική στην οργή. Η βαθιά άρνηση της δημοκρατίας που πλέον διαποτίζει το ευρω-οικοδόμημα, συνιστά σήμερα και το κρισιμότερο διακύβευμα για το ίδιο το μέλλον του. Τούτος ο διαγραφόμενος πλέον με σαφήνεια κίνδυνος, να μετατραπεί η «πρώτη δημοκρατικά εκνομικευμένη υπερεθνική κοινότητα» σε «μετά-δημοκρατικό» στην ουσία «αντιδημοκρατικό» οικοδόμημα, αποτέλεσμα αδιαφανών διευθετήσεων, χωρίς δημοκρατική βάση, κινητοποίησε τον 82χρονο Χάμπερμας, ο οποίος τελευταίους μήνες παρεμβαίνει δημόσια, με ομιλίες, άρθρα και συνεντεύξεις του, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου προς τους ευρωπαϊκούς λαούς: «Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν μπορεί να παραμένει υπόθεση μιας ελίτ», δήλωνε στον δημοσιογράφο Georg Diez, του περιοδικού Σπίγκελ, στις 2 Δεκεμβρίου 2011, λίγο μετά από ομιλία του στο Ινστιτούτο Γκαίτε, στο Παρίσι, όπου παρουσίασε το ανά χείρας δοκίμιό του. Πιστός ευρωπαϊστής, ο Χάμπερμας επικρίνει τους Μέρκελ και Σαρκοζί, γιατί «έχουν απομακρυνθεί από τα ευρωπαϊκά ιδεώδη», για την επιλογή τους να ενισχύσουν έναν «εκτελεστικό φεντεραλισμό», όπως αυτός θεμελιώνεται από τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, στην κατεύθυνση της «διακυβερνητικής κυριαρχίας του Συμβουλίου», ανοίγοντας το δρόμο για τη «μεταφορά των επιταγών των αγορών στους εθνικούς προϋπολογισμούς, χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση». Συνεπής στις μέχρι σήμερα προσεγγίσεις του, που προτάσσουν τον «συνταγματικό πατριωτισμό» (στη βάση της διακριτότητας της ιδιότητας του πολίτη και της εθνικής ταυτότητας, που καταλήγει σε ένα πολιτικό «ανήκειν», βασιζόμενο σε συνταγματικές αρχές παγκόσμιου χαρακτήρα, τη δημοκρατία και το κράτος Δικαίου), ο Χάμπερμας προτάσσει, ως δικαιολογητική βάση της πρότασής του περί Συντάγματος της Ευρώπης, την «εναλλακτική λύση που έγκειται στη συνεπή συνέχιση της δημοκρατικής εκνομίκευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (σελ. 120). Αυτή η «δημοκρατική εκνομίκευση» αποκτά εκπολιτιστική ισχύ, πάνω και πέρα από εθνικά σύνορα, σε μια εξόχως κρίσιμη διεθνή συγκυρία: όταν «οι χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν ξεπεράσει σε εμβέλεια ακόμη και τα ισχυρότερα εθνικά κράτη». Η διαπίστωση του Χάμπερμας «φωτίζει» αποκαλυπτικά και τα ελλείμματα των σημερινών ευρωπαϊκών ηγεσιών (όπως άλλωστε κάνουν συστηματικά από το δικό τους μετερίζι και άλλοι, σοβαροί γνώστες των ευρωπαϊκών πραγμάτων, πολιτικοί «παλαιάς κοπής», όπως οι Σμιτ, Κολ, Ντελόρ), οι οποίες περιορίζονται σε μια «αυξητική» προσέγγιση, μικρών βημάτων, αμφιταλαντευόμενοι ενώπιον ενός λάθος διλήμματος, μεταξύ εθνικού και ομοσπονδιακού κράτους, τη στιγμή που η συγκυρία απαιτεί υπερεθνικό όραμα και ανατροπές.

Λαοί της Ευρώπης και πολίτες της Ένωσης: το διπλό υποκείμενο

«Οι εκφράσεις ενός ειδικού τύπου ‘εκτελεστικού φεντεραλισμού’, αντανακλούν το φόβο των πολιτικών ελίτ μήπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα, που μέχρι τώρα εξελισσόταν πίσω από κλειστές πόρτες, μετατραπεί σε ζωηρή και τεκμηριωμένη αντιπαράθεση απόψεων, που θα αναγκάσει να σηκώσουμε τα μανίκια, και θα είναι δημόσια», σημείωνε ο γερμανός φιλόσοφος σε παρέμβασή του στη γαλλική Μοντ, στις 26 Οκτωβρίου 2011. «Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι πρέπει να πάρουμε πολύ σημαντικές αποφάσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που εμπλέκομαι σε αυτόν τον δημόσιο διάλογο», παρατηρούσε στην συνέντευξή του στο Σπίγκελ.

Απόρροια αυτής της εμπλοκής αποτελεί η έκδοση τούτου του δοκιμίου, όπου συμπυκνώνεται η επιχειρηματολογία του υπέρ της ανάγκης της συνταγματοποίησης του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, του μόνου δρόμου για τη διασφάλιση του μέλλοντος της Ευρώπης, μέσα από την υπερεθνική δημοκρατία και την αλληλεγγύη των λαών και της Ευρώπης και των πολιτών της Ένωσης. Οι δύο αυτές οντότητες, που ορθώνονται έναντι των «μονοπωλητών της εξουσίας» (σελ. 80), συνεργαζόμενες, συνιστούν άλλωστε και τα δύο υποκείμενα με «κοινό στόχο τη δημιουργία μιας υπερεθνικής κοινότητας» (σελ. 90), της οποίας επιστέγασμα μπορεί να είναι το Σύνταγμα της Ευρώπης. Κρίσιμης σημασίας, στη διαδικασία θέσπισης συντάγματος, είναι η ένωση των δύο ρόλων των υποκειμένων αυτών, που «θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ως πολίτες, μέσω των δύο νομιμοποιητικών γραμμών που διατρέχουν το Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατακτούν αντιστοίχως μια διαφορετική προοπτική δικαιοσύνης: αυτή του Ευρωπαίου πολίτη και αυτή του μέλους ενός συγκεκριμένου κράτους-έθνους». Με άλλα λόγια, «κάθε πολίτης συμμετέχει στην ευρωπαϊκή διαδικασία διαμόρφωσης γνώμης και βούλησης, τόσο με το να λέει ‘ναι’ και ‘όχι’ ως Ευρωπαίος όσο και ως υπήκοος ενός συγκεκριμένου κράτους» (σελίδες 100, 101).

Για να καμφθούν οι αντιδράσεις των πολιτικών ελίτ, που, όντας αγκιστρωμένες στο λαϊκισμό και την αναπαραγωγή της εθνικής τους εξουσίας, δεν είναι προετοιμασμένες «για μια κατάσταση δίχως σύνορα η οποία να ακυρώνει τον συνήθη δημοσκοπικό-διοικητικό έλεγχο και να απαιτεί πολιτικό τρόπο διαμόρφωσης των νοοτροπιών» (σελ. 13)∙ ρόλο-κλειδί παίζει, κατά τον Χάμπερμας, η πανευρωπαϊκή αλληλεγγύη των πολιτών, η οποία όμως «δεν μπορεί να διαμορφωθεί όταν μεταξύ κρατών-μελών, δηλαδή στα εθνικά ευπαθή σημεία, εδραιώνονται δομικά κοινωνικές ανισότητες» (σελ. 120).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται βαθιά αναδιάταξη

Υπερεθνική δημοκρατία, κράτος δικαίου, αλληλεγγύη, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, υπέρβαση εθνικισμών και εσωστρεφειών, είναι μερικά από τα νήματα που διαπερνούν τη σκέψη του Χάμπερμας, στην ανάλυσή του για το Σύνταγμα της Ευρώπης, ως τη μόνη απάντηση στη νεοφιλελεύθερη ανισορροπία μεταξύ πολιτικής και αγορών. Ως το μόνο τρόπο δράσης σε υπερεθνικό επίπεδο, χωρίς όμως την απομείωση της δημοκρατίας. Σήμερα, περισσότερο ίσως από ποτέ άλλοτε, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται βαθιά αναδιάταξη, «ξεκινώντας βέβαια από εκείνη της νομισματικής ένωσης, η οποία πρέπει να μετατραπεί σε υπερεθνική ένωση με διευρυμένες αρμοδιότητες, που όμως να ικανοποιεί τα δημοκρατικά κριτήρια της νομιμοποίησης», εξηγούσε στις 18 Νοεμβρίου 2011, σε συνέντευξή του στη Μοντ. Οι αποφάσεις των Μέρκελ και Σαρκοζί κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση: η προοδευτική απώλεια ελέγχου των εθνικών κοινοβουλίων σε σχέση με τους προϋπολογισμούς τους, την οποία προωθούν οι δύο ηγέτες, συνιστά μια «ύπουλη διαδικασία» που «σιγά-σιγά προκαλεί ασφυξία στον πνεύμονα της δημοκρατίας σε εθνικό επίπεδο, χωρίς αυτή η απώλεια να αντισταθμίζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο» (σύμφωνα με τη χαμπερμασιανή προσέγγιση, η υπερεθνική δημοκρατία συνεπάγεται «διακρατικοποίηση-διεθνοποίηση της δημοκρατίας».

Ο φιλόσοφος, με τον οποίο μπορεί κανείς να μη συμφωνεί απολύτως με όλα όσα πρεσβεύει (για παράδειγμα, τοποθετήθηκε υπέρ της συνταγματικής συνθήκης του 2005, ενώ μπορεί κανείς να αμφιβάλλει για τη συμφιλίωση του καπιταλισμού με τη δημοκρατία, στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας κοινότητας), ωστόσο δεν παύει να αποτελεί τη φωνή μιας άλλης Γερμανίας, όχι βέβαια εκείνης της κ. Μέρκελ, των κ.κ. Σόιμπλε, Βεστερβέλε, της Μπιλντ ή του περιοδικού Φόκους. Μια φωνή, η οποία στον αντίποδα των κλισέ ή των εύκολων, μανιχαϊστικών προσεγγίσεων, υψώνει φωνή διαφοροποίησης, εγκαλεί τεκμηριωμένα τις πολιτικές ελίτ, καταλογίζοντάς τους την ανικανότητα (εσκεμμένη ή όχι) να αναλύσουν την κρισιμότητα της σημερινής συγκυρίας: «για πρώτη φορά στην ιστορία της Ένωσης, βρισκόμαστε μπροστά σε μια υποχώρηση της δημοκρατίας, δεν πίστευα ότι κάτι τέτοιο ήταν πιθανό, βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι», έλεγε στο Σπίγκελ. Και πράγματι σήμερα η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον της ανάγκης μιας νέας επανεκκίνησης: εξήντα σχεδόν χρόνια από την πρώτη αφετηρία, όταν η ευρωπαϊκή οικοδόμηση είχε στόχο την ειρήνευση στην ευρωπαϊκή ήπειρο μετά από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, τώρα οι προκλήσεις είναι διαφορετικές μεν, το ίδιο όμως επείγουσες όπως και τότε. Ο νεοφιλελευθερισμός και οι παγκοσμιοποιημένες αγορές έχουν δημιουργήσει ένα πιεστικό, νέο περιβάλλον, που απειλεί με εξαφάνιση το βιότοπο που ονομάζεται Παλαιά Ευρώπη (όπως την είχε ονομάσει κάποτε ο τέως υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ), αλλά και με εκφυλισμό την πρώτη δημοκρατική υπερεθνική κοινότητα. Σε αυτή την επανεκκίνηση η ΕΕ οφείλει να διαφυλάξει αλλά και να εμβαθύνει, να καταστήσει αρτιότερο το μοντέλο, που μέχρι τώρα την είχε καταστήσει ελκτικό στοιχείο. Δηλαδή το μοντέλο της ευημερίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνοχής, της δημοκρατίας. Αν αυτή η επανεκκίνηση δεν είναι επιτυχής, τότε δεν θα έχει απλά χαθεί μια ευκαιρία, αλλά θα έχει ακυρωθεί το σύνολο του οικοδομήματος.

Συνέντευξη Ρένας Δούρου στον ρ/σ Βήμα 99,5FM Εκπομπή «Τα Debate της πολιτικής» με τον Γιώργο Παπαχρήστος και τον Άρη Ραβαν

16 Μαΐου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Για την πολυφωνία του ΣΥΡΙΖΑ

Απόψεις ή σχήματα λόγου σε συνεντεύξεις, δεν συγκροτούν το κυβερνητικό και πιο συγκεκριμένα το δημοσιονομικό και οικονομικό μας πρόγραμμα. Έχετε απόλυτο δίκιο οι απόψεις στελεχών δεν συγκροτούν αυτό που είναι καίρια στρατηγική, όσον αφορά τη διακυβέρνηση του τόπου. Κι αν θέλετε, επειδή η πολιτική μας συμμαχία δεν είναι αρχηγική, δεν είμαστε ένα αρχηγικό κόμμα, όπως ο κ Σαμαράς που τη μία μέρα ξυπνούσε με το αντιμνημονιακό ύφος, την άλλη σηκώνονταν με το μνημόνιο κι όλα τα στελέχη έπρεπε να τον ακολουθήσουν. Όλα τα σενάρια, όλες οι απόψεις υπόκεινται σε συλλογικές διαδικασίες. Δεν αποφασίζει ο κ Τσίπρας, ούτε ο Μανώλης Γλέζος.

Στην επιστολή του κ Τσίπρα προς τον κ Μπαρόζο δεν αναφέρεται ο όρος καταγγελία του μνημονίου

Αυτή η επιστολή αφορούσε το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Πειθαρχίας. Επομένως ήταν λογικό ο κ Τσίπρας όχι μόνος του, δεν είμαστε αρχηγικό κόμμα, επιμένω μόνος του,βάση συλλογικών αποφάσεων, στην επιστολή, να βάζει σε επαναδιαπραγμάτευση το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Πειθαρχίας. Βλέπετε ακόμη κι ο κ Ολάντ ο οποίος δεν είναι κομμουνιστής, δεν είναι Μαρξιστής και Μαοϊκός θέτει ζήτημα εάν θα πρέπει να προχωρήσουμε με το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Πειθαρχίας.

Στο κυβερνητικό σας πρόγραμμα υπάρχει η κατάργηση του μνημονίου

Θα αδικούσα τη δουλειά πού με συνέπεια έχουμε κάνει τους τελευταίους 24 μήνες κι εδώ και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι το κυβερνητικό μας πρόγραμμα δεν συνοψίζεται απλά στην κατάργηση του μνημονίου, προϋποθέτει όμως την κατάργηση του μνημονίου διότι οτιδήποτε κι αν θέλω να κάνω είτε όσον αφορά τους μισθούς και τις συντάξεις είτε όσον αφορά το δημοσιονομικό εκτροχιασμό, το πρωτογενές έλλειμμα αλλά και τι στόχο για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό δεν μπορώ να το κάνω με τις ρήτρες της νέας δανειακής σύμβασης που υπογράψαμε.

http://www.tovima.gr/vimafm/interviews/article/?aid=457947

Τρίτη 15 Μαϊου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Η Ρένα Δούρου στην εκπομπή «Πρωινό ΑΝΤ1  Ενημέρωση» με τον Γιώργο Παπαδάκη.

15 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ. (58:00-142:00)

Δήλωση της Ρένας Δούρου, εκλεγμένης βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, για την ήττα την Κυριακή των Χριστιανοδημοκρατών στη Β. Ρηνανία – Βεστφαλία και τις διαδηλώσεις στις πλατείες της Ευρώπης κατά της λιτότητας

Απόρριψη της πολιτικής σκληρής λιτότητας της καγκελαρίου Μέρκελ συνιστά η ιστορική συντριβή των Χριστιανοδημοκρατών στο κρατίδιο βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας την Κυριακή. Αυτή η ήττα, ύστερα από εκείνη του προέδρου Νικολά Σαρκοζί στη Γαλλία, σηματοδοτεί τη σταδιακή αλλαγή του ευρωπαϊκού τοπίου: πλέον ο κυρίαρχος λόγος της λιτότητας ρηγματώνεται ενώ την ίδια στιγμή οι πολίτες επιστρέφουν στις πλατείες της Ευρώπης, καθιστώντας το πρόταγμα μιας εναλλακτικής πολιτικής με έμφαση στην ανάπτυξη, την απασχόληση και την αλληλεγγύη, ακόμη πιο επιτακτικό.

Στην Ισπανία, στην Πουέρτα ντελ Σολ, το Σάββατο, οι χιλιάδες Αγανακτισμένοι διαμαρτυρήθηκαν για τη χωρίς τέλος πολιτική λιτότητας της κυβέρνησης Ραχόι, που οδηγεί στο αδιέξοδο την κοινωνία, εκτινάσσοντας την ανεργία στο 24.4%, στους 5.7 εκατομμύρια ανέργους. Στην Ιταλία χιλιάδες πολίτες στράφηκαν κατά της κυβέρνησης Μόντι με συνθήματα «Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στην μόνιμη εργασία» και «η Ιταλία είναι μια Δημοκρατία που βασίζεται στην εργασία» ενώ στην Πορτογαλία, όπου η ανεργία των νέων αγγίζει το 35%, κυριάρχησε στις διαδηλώσεις το «Επισφαλώς εργαζόμενοι όλου του κόσμου ενωθείτε. Στη Βρετανία τα μέλη του κινήματος ‘Καταλάβετε το Λονδίνο’ διαδήλωναν με σύνθημα «Τέλος στο ληστρικό καπιταλισμό»».

Είναι φανερό ότι η άνοιξη του 2012 έχει άρωμα ανατροπής και ελπίδας, με τους λαούς στο προσκήνιο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά πλέον σε όλη την Ευρώπη, να εναντιώνονται στους δήθεν μονόδρομους της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας.

Το Γραφείο Τύπου ΣΥΝ, 14/5/2012

Η Ρένα Δούρου στην εκπομπή «ΣΚΑΪ Καλημέρα» με τον Γιώργο Αυτιά.

13 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

Της Ρένας Δούρου, Έθνος, 14 Μαΐου 2012

Το στοίχημα σήμερα είναι να δώσουμε φωνή σε όσους δεν έχουν. Να δώσουμε την εξουσία στον λαό

Θέλω να ελπίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ: με δεδομένη την ιστορία του και, το κυριότερο, τη σημερινή του κατάληξη, ή καλύτερα, τον εκφυλισμό του, δεν θεωρώ ότι το κόμμα αυτό μπορεί να αποτελέσει πρότυπο του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί βέβαια να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για ένα αριστερό κόμμα στην εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί λοιπόν να εξέφρασε, κυρίως μετά την πτώση της χούντας, τις προσδοκίες μιας πολύ μεγάλης μερίδας του λαού (συμπεριλαμβανομένων και πολλών αριστερών), μπορεί στα πρώτα χρόνια να πήρε κάποιες σημαντικές αποφάσεις, όπως π.χ. την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, τελικά όμως γρήγορα ενσωματώθηκε στο σύστημα εξουσίας, λειτουργώντας πρωτίστως πελατειακά, για τη διαιώνισή του σε αυτή.

Κατέληξε στην εξουσία για την εξουσία, δημιουργώντας ένα κλειστό σύστημα διαχείρισης και αναπαραγωγής της, με ένα λαϊκιστικό υπόβαθρο.

Αντιθέτως, το στοίχημα σήμερα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να κάνει πράξη κάτι που ει εδώ και πάρα πολύ καιρό και που πλέον οι οξυμένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες καθιστούν εξαιρετικά επίκαιρο: να δώσει φωνή σε όσους δεν έχουν, να δώσει την εξουσία στον λαό.

Μια διεκδίκηση που έρχεται από τις καλύτερες παραδόσεις του λαϊκού κινήματος. Στο ψήφισμα των Κορυσχάδων, το 1944, σημειώνεται ότι «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται από τον λαό». Οι εποχές της χειραγώγησης και της κομματικής διαμεσολάβησης έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Τα ζητούμενα λοιπόν για τον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στη δημοκρατία: οι δημοκρατικοί θεσμοί πρέπει να διαφυλαχθούν και να βαθύνουν – η σημερινή κρίση της ΕΕ έχει πλέον μετατραπεί από οικονομική σε σοβαρή κρίση δημοκρατίας, με την κυβέρνηση του μη εκλεγμένου Λ. Παπαδήμου να καταργεί εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και να δεσμεύει, με τη δανειακή σύμβαση, την κοινωνία σε μια διά βίου λιτότητα.Δεύτερον, επείγει η δημιουργία των συνθηκών εκείνων που θα συμβάλλουν στην πιο αυθεντική έκφραση διεκδικήσεων, κοινωνικών κινημάτων και προταγμάτων, στο πλαίσιο μιας νέας πρότασης εξουσίας με έμφαση στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας, στην αποκατάσταση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων (που σήμερα έχουν αλωθεί από τις μνημονιακές πολιτικές), στην προστασία των πιο αδύναμων.

Αυτά τα δύο προτάγματα, ειδικά σήμερα με την επιδρομή του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της ΕΚΤ, γίνονται σήμερα επιτακτικά. Γνωρίζουμε καλά ότι προκειμένου να περάσει η ισοπέδωση των οικονομικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, προηγείται πάντα η αποδυνάμωση της δημοκρατίας, ο εκφοβισμός των πολιτών, η προσπάθεια φίμωσής τους.

Ωστόσο, οι εκλογές της 6ης Μαΐου σηματοδότησαν μια νέα, ελπιδοφόρα αρχή: οι πολίτες έδειξαν ότι δεν τρομοκρατούνται και απονομιμοποίησαν με την ψήφο τους τις μνημονιακές πολιτικές και τους εκφραστές τους (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ). Ο πανικός των τελευταίων είναι καλό σημάδι – η νέα σελίδα που ανοίγει δεν τους περιλαμβάνει…
Επείγει η δημιουργία των συνθηκών εκείνων που θα συμβάλουν στην αυθεντική έκφραση κοινωνικών κινημάτων.

Συνέντευξη Ρένας Δούρου, Το Ποντίκι, 12 Μαΐου 2012

Για την επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά μίλησε στο atpreveza.gr η βουλευτής του κόμματος στην Β Αθήνας, Ρένα Δούρου.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην επιστολή Τσίπρα προς τους ευρωπαίους αξιωματούχους λέγοντας: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια υπεύθυνη δύναμη, όχι ένα κόμμα μπαταχτσήδων, που μοιράζει τσάμπα μαγκιές. Η προσεγμένη, διπλωματική διατύπωση της επιστολής δεν αποκρύπτει ότι επιδιώκουμε την πλήρη επανατοποθέτηση του ελληνικού προβλήματος στη βάση που του αρμόζει, την ευρωπαϊκή, την οικοδόμηση ενός νέου παραδείγματος σε εντελώς νέες βάσεις».

«Τελικά την ετυμηγορία της 6ης Μαϊου, οι επικεφαλής των δύο, πρώην μεγάλων κομμάτων, δυσκολεύονται (ή προσποιούνται) πολύ να κατανοήσουν. Ωστόσο, αυτή δεν μπορούσε να είναι σαφέστερη: πάνω από το 60% του ελληνικού λαού είπε «ως εδώ» στα μνημόνια και τη δανειακή σύμβαση. Με άλλα λόγια, είπε, μέσω της κάλπης ότι αδυνατεί να δεχθεί κι άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων, κι άλλα χαράτσια, άλλους φόρους – όλα αυτά περιλαμβάνονται στα περιβόητα 70 μέτρα που άφησε πίσω του, παρακαταθήκη προς εκτέλεση από την επόμενη κυβέρνηση, ο κ. Παπαδήμος.

Τι δεσμεύει άραγε, τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, πέρα από τα δακρύβρεχτα λόγια και τους δήθεν φόβους περί ακυβερνησίας της χώρας, να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν, λόγου χάρη, τα μέτρα αυτά του Ιουνίου, τα οποία, πέραν του ότι οδηγούν στο αδιέξοδο χιλιάδες πολίτες, συνιστούν οικονομική καταστροφή;

Γιατί οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, αντί να επιδίδονται σε αγώνα χαρακτηρισμών κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, δεν λένε ότι κάθε νέο μέτρο που επιδεινώνει την ύφεση, έχει πολλαπλασιαστικό καταστροφικό αποτέλεσμα; Προφανώς γιατί κάτι τέτοιο πηγαίνει ενάντια στα συμφέροντα των δανειστών μας, τα οποία δεν τολμούν να αμφισβητήσουν οι δύο αρχηγοί. Άλλωστε στις εκλογές αυτές κατέβηκαν με κοινό πρόγραμμα: εκείνο των δανειστών μας.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Προσπαθούν να πλήξουν και την εικόνα Τσίπρα / ΣΥΡΙΖΑ, ότι δήθεν πρόκειται για αναξιόπιστο χώρο που άλλα λέει στο εσωτερικό και άλλα στο εξωτερικό της χώρας. Αφορμή για τη δεύτερη αυτή επίθεση είναι η επιστολή Τσίπρα προς τους ευρωπαίους αξιωματούχους (Μπαρόζο, Ρομπέι, Σουλτς), στην οποία δηλώνεται με σαφήνεια η «πολιτική απονομιμοποίηση» των μνημονίων μετά από τα αποτελέσματα της 6ης Μαίου, και υπογραμμίζεται η ανάγκη επανεξέτασης του συνολικού πλαισίου της υπάρχουσας πολιτικής, «δεδομένου ότι δεν απειλεί μόνο την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πηγή αστάθειας για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη».

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια υπεύθυνη δύναμη, όχι ένα κόμμα μπαταχτσήδων, που μοιράζει τσάμπα μαγκιές. Η προσεγμένη, διπλωματική διατύπωση της επιστολής δεν αποκρύπτει ότι επιδιώκουμε την πλήρη επανατοποθέτηση του ελληνικού προβλήματος στη βάση που του αρμόζει, την ευρωπαϊκή, την οικοδόμηση ενός νέου παραδείγματος σε εντελώς νέες βάσεις. Οι πολίτες κατήγγειλαν στις 6 Μαϊου τα μνημόνια της υποτέλειας και της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής. Χρέος μας είναι να κάνουμε πράξη, υπεύθυνα με τον πρέποντα θεσμικό τρόπο, την απόφασή του.

Αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση, εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν κυριολεκτικά τον τόπο, με την ανεργία να καλπάζει και την ύφεση να βαθαίνει (όπως αποκάλυψε δε ο Γ. Δραγασάκης, εγχώριες δυνάμεις, σε ανοικτή επικοινωνία με τον Μπαρόζο, τον προετοίμαζαν να βγει να πει, μετά από την επιστολή, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανήκει στο ευρώ), σήμερα να εγκαλούν τον ΣΥΡΙΖΑ για… αναξιοπιστία!!! Αυτοί, που με τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψαν στη Βουλή στις 12 Φεβρουαρίου φέτος, έδεσαν χειροπόδαρα την κοινωνία στο άρμα της σκληρής λιτότητας, της σκληρής υποτίμησης δηλαδή) για να φθάσουμε τη χώρα στο ποσοστό χρέους που είχε το… 2009 (120%)!

Εμείς θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα, σύμφωνα με τις κάλπες της 6ης Μαΐου. Αυτή την εντολή μας έδωσε ο λαός. Και θα την τιμήσουμε, αρνούμενοι να γίνουμε συνένοχοι σε μια κυβέρνηση αδιέξοδης πολιτικής, που αχρηστεύει την ελπίδα του λαού και μας καθιστά μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης!

http://topontiki.gr/article/35289

11 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στον ρ/σ ΒΗΜΑ FM 99.5

11 Μαΐου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Για τη διερευνητική εντολή

Ο ΣΥΡΙΖΑ τη διερευνητική εντολή, όπως είπε και πριν από τις εκλογές, στόχο είχε για να μην λοιδωρηθεί, όταν κανείς δεν φαντάζονταν ότι θα ήμασταν δεύτερο κόμμα, να την κρατήσει και να προσπαθήσει να την εκμεταλλευτεί. Αλλά αναγκαστήκαμε να τη γυρίσουμε. Δεν μας άρεσε.

Για την πρόταση Κουβέλη

Η έκπληξη ήταν πολύ μεγάλη. Δεν μπορείς μέσα σε σαράντα ώρες, ούτε καν σαράντα οκτώ, να ακούς ότι στηρίζω μια κυβέρνηση της Αριστεράς με πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα και την επόμενη μέρα, ν’ ακούς από τα ίδια χείλη – και σε τελευταία ανάλυση ξέρεις ματαιώνεσαι πιο εύκολα από έναν άνθρωπο που υπήρξε σύντροφό σου παρά από ένα πολιτικό σου αντίπαλο- ότι ΄΄πάμε τώρα όλοι μαζί΄΄ μ’ ένα ούτε καν κυβερνητικό πρόγραμμα, με κάτι ωραίες ρήσεις, του τύπου απαγκίστρωση -βάλτε όποια λεξούλα θέλετε εκεί – και μάλιστα με κόμματα που δεν έχει περάσει πολύς καιρός που τα θεωρούσες άλλοθι, είχες ασκήσει δριμεία κριτική απέναντί τους.

Αριθμητικά δεν βγαίνει η κυβέρνηση

Αριθμητικά θα μπορούσε να βγει και μια κυβέρνηση με τη Χρυσή Αυγή Γιατί δεν την παίρνουνε.

Ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο στην αρχή για κατάργηση του μνημονίου και τώρα μιλάει για επαναδιαπραγμάτευση. Τι ισχύει τελικά;

Εάν δεν εκπροσωπούσα ένα χώρο αυτή τη στιγμή και δεν τιμούσα το χώρο μου θα μιλούσα πολύ διαφορετικά. Έχω εξοργιστεί. Είμαι αρμόδια Ευρωπαϊκού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε συνέδριο το Μάρτιο του 2010, ενόψει του μνημονίου και της ευλογίας, καταθέσαμε τότε ρητά τις θέσεις μας με τη βοήθεια μεγάλων οικονομολόγων και πρώην υπουργών οικονομικών και μόλις, σήμερα, ακούει, ξαφνικά, ο κ Βενιζέλος και ψεύδεται ότι εμείς δεν λέμε μονομερή κατάργηση. Που το είδατε αυτό Πότε εμείς τις προηγούμενους 24 μήνες λέγαμε για μονομερή αντιμετώπιση. Πότε υπάρχει από τα χείλη ενός στελέχους μας. Και σας μιλάει η υπεύθυνη ευρωπαϊκής πολιτικής ότι ανάμεσα στα διαπραγματευτικά εργαλεία και στις οικονομικές προτάσεις, να μην θυμίσω τα ευρωομόλογα να μην πω για τα μέτρα εξορθολογισμου, αντιμετώπιση φορολογικών βαρών.

Αυτό δεν είναι ακύρωση του μνημονίου

Ψεύδεται ο κ Βενιζέλος ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ντοκουμέντο που να μιλάμε για μονομερή. Ψεύδεται.

Ακύρωση των όρων του μνημονίου δεν σημαίνει ακύρωση του μνημονίου

Μην τα μπερδεύουμε. Εμείς από το Μάρτη του 2010 λέμε για καταγγελία των όρων των δανειακών συμβάσεων Δεν είμαστε ημίτρελοι να θεωρούμε ότι μια χώρα που τη βγάλανε έξω από τις αγορές δεν έχει την ανάγκη δανεισμού. Αντιθέτως, όταν λέγανε λεφτά υπάρχουν εμείς, τότε, σε κείνη την προεκλογική περίοδο λέγαμε προς τον κ Παπανδρέου θα δανειστείτε, προσέξτε όμως με τι όρους θα δανειστείτε. Όταν λοιπόν, λέμε καταγγελία του μνημονίου, λέμε καταγγελία των όρων με τους οποίους η χώρα προσέτρεξε να δανειστεί.

Τελικά εσείς δεν θα συμμετάσχετε στην κυβέρνηση που πρότεινε ο κ Κουβέλης

Μα σε τι να συμμετάσχουμε.

Η Ρένα Δούρου στην εκπομπή της ΝΕΤ «Πρωινή ενημέρωση» με τον Κώστα Αρβανίτη και την Μαριλένα Κατσίμη

11 Μαΐου 2012

Το  βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στον ρ/σ «Marconi Radio 96,1 FM», 10 Μαΐου 2012

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

«Πριν από λίγο καιρό υπέγραψαν την ταφόπλακα για την ελληνική οικονομία και τώρα, μετά την σφαλιάρα της κάλπης, μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση…», δήλωσε, μιλώντας στο «Marconi Radio 96,1 FM» του Βόλου και στην εκπομπή «Συμβαίνει Τώρα» του Αντώνη Κουμιώτη, η νεοκλεγείσα Βουλευτής Β’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου.

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στη γαλλική εφημερίδα Libération, 10 Μαΐου 2012

Grèce : «Aucun compromis avec les partisans de l’austérité»

Recueilli par Dominique Albertini

Le parti de gauche radicale Syriza a créé la surprise en arrivant deuxième aux élections législatives grecques, dimanche dernier, avec 16,7% des voix. Rena Dourou, députée du parti, explique ce succès par l’exaspération provoquée par les mesures d’austérité imposée au pays.

A quoi attribuez-vous votre succès aux dernières élections ?

La société grecque a lourdement souffert de deux ans d’austérité imposés par les gouvernements Papandréou et Papademos, politiques voulues par les créanciers du pays. En effet, et ce n’est pas un avis partisan, mais bien établi par des économistes de tous bords, le remède a tué le malade ! La cure d’austérité, suivant la logique néolibérale, a créé une récession profonde, un chômage massif et a conduit la société grecque à une paupérisation inédite pour les données européennes. Nous, Syriza, avons su répondre à la colère, mais également aux espoirs des électeurs.

Quelles sont les propositions du Syriza pour résoudre le problème de la dette et relancer la croissance en Grèce ?

Nous dénonçons le mémorandum signé par le Pasok [socialiste] et la Nouvelle Démocratie [droite], nous demandons un audit pour rejeter la dette illégitime, puis un moratoire sur le paiement du reste de la dette suivant le niveau de la croissance – comme l’a fait l’Allemagne après la Seconde Guerre mondiale. Nous souhaitons aussi restructurer l’économie, en mettant l’accent sur la redistribution des richesses, en faisant payer ceux qui ne paient jamais – armateurs, grandes fortunes… -, en nationalisant indirectement les banques par recapitalisation, en protégeant les plus faibles : chômeurs de longue durée, retraités, mères célibataires…

Quel a été le résultat des consultations menées par le chef du Syriza, Alexis Tsipras, chargé de constituer un gouvernement ?

M. Tsipras vient de rendre au président de la République le mandat pour former un gouvernement, après y avoir échoué. En raison d’une loi électorale antidémocratique qui accorde une «prime» arbitraire de 50 députés au parti arrivé premier, nous n’avons pas pu former un gouvernement qui aurait annulé les mesures exigées du pays, les baisses de salaires et de pensions.

Il s’agissait pour nous d’un moment crucial, d’un défi : à travers ce mandat, nous avons essayé de créer une nouvelle confiance avec la société pour obtenir son soutien à un gouvernement de gauche, en rencontrant les représentants des syndicats et des mouvements sociaux. Car une majorité parlementaire ne suffit pas pour mener le combat contre les politiques de rigueur : il faut avoir le soutien solide de la société.

Un compromis avec le Pasok sur les mesures d’austérité est-il définitivement hors de portée ?

Le Pasok doit faire son examen de conscience, car ses responsabilités sont évidentes dans la situation dramatique de la société : un million de chômeurs, une récession galopante, la multiplication des sans-logis, des pauvres, l’effondrement des systèmes de santé et d’éducation. Ce sont les socialistes grecs, dont le président de l’Internationale socialiste en personne, Giorgos Papandréou, qui ont ouvert la porte à l’Europe et au FMI en avril 2010 ! Et on sait bien quelles sont les conséquences sociales et économiques de leur programme : catastrophiques !

Nous ne pouvons donc envisager aucun compromis avec un parti qui a appliqué, en connaissance de cause, les politiques qui font des Grecs des parias en Europe ! Le leader actuel du Pasok, M. Vénizelos a demandé pardon. Mais vous conviendrez que c’est très insuffisant vu la catastrophe humaine et sociale provoquée par son parti.

Si aucune majorité ne se dégage dans les prochains jours, de nouvelles élections dans les prochaines semaines sont-elles inévitables ?

Les chances sont grandes, effectivement, pour qu’un nouveau scrutin ait lieu au moins de juin. Mais il faut prendre en considération les fortes pressions de la part de l’establishment européen ainsi que des ex-grands partis, Pasok et Nouvelle Démocratie qui ont peur d’une nouvelle sanction de la part des électeurs. Ils feront pour tout pour l’éviter, en essayant de former un gouvernement «d’unité nationale», tout en essayant de ne pas suivre le message des électeurs : on ne veut plus de cette politique de rigueur ! Mais les citoyens enverront le même message, et de façon encore plus claire, en cas d’élections au moins de juin.

Si les engagements de la Grèce vis-à-vis de l’Europe sont déclarés caducs, le pays a-t-il un autre choix que la sortie de l’euro ?

Sortir de l’euro n’est pas une option pour nous. Il est, en revanche, nécessaire de sortir de l’actuelle politique de l’euro fort menée par la Banque centrale européenne, l’Allemagne et la France de Nicolas Sarkozy. C’est justement cette politique qui mène vers l’effondrement de l’eurozone, pas les propositions du Syriza, le Parti de la gauche européenne, ou de Die Linke en Allemagne.

Nos propositions visent à la construction d’une Europe solidaire, de l’emploi, de la croissance. Il ne s’agit pas que de la Grèce. Il s’agit d’un problème systémique qui demande une solution au niveau européen. Il faut changer les statuts de la BCE, abroger le pacte de stabilité, annuler le pacte budgétaire. Pour ce qui concerne la Grèce, nous avons des propositions bien concrètes, basées sur le budget national, qui garantissent le fonctionnement de l’Etat, des services, le paiement des salaires et des pensions, sans recours aux prêts internationaux.

Pensez-vous que le nouveau président français, François Hollande, souhaitera et parviendra à modifier la politique économique européenne ?

François Hollande, au cours de sa campagne, s’est engagé à renégocier le pacte budgétaire, en y ajoutant un chapitre sur la nécessité de la croissance. Si cela se confirme, c’est un premier pas vers la bonne direction. Mais c’est loin d’être suffisant. Il faut procéder à un changement significatif de la philosophie qui régit la politique européenne. C’est-à-dire rompre avec la logique néolibérale du capitalisme financiarisé, mettre l’accent sur l’emploi, la croissance, la solidarité. Sur ce point, je pense que le rôle du Front de Gauche est crucial car il peut presser François Hollande sur sa gauche. En tout cas, sa victoire change la donne, en cassant l’axe Merkel-Sarkozy.

http://www.liberation.fr/economie/2012/05/10/grece-aucun-compromis-avec-les-partisans-de-l-austerite_817761

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στην τουρκική εφημερίδα TODAY’S ZAMAN, 9 Μαΐου 2012

Turkey and Greece have to go beyond stereotypes, says SYRIZA official

9 May 2012 / SELAHATTİN SEVİ / FATİH UĞUR , ATHENS

A senior official from the Greek party that was given a mandate to form the country’s new government has sent warm messages to Turkey, stating that Turkey and Greece have many common points to overcome the historical problems, which have became stereotypes.

“Turkey and Greece need to be partners. They have too much in common to risk a useless confrontation,” Rena Dourou, a member of the Coalition of the Radical Left (SYRIZA), told Today’s Zaman in an exclusive interview.

SYRIZA came in second in Sunday’s elections in Greece, with 16.7 percent and 52 seats.

Alexis Tsipras, the head of SYRIZA, received the mandate on Tuesday, a day after the election winner, conservative New Democracy (ND) leader Antonis Samaras, failed to gather enough support from other parties, particularly SYRIZA, to form a government. Tsipras, the 38-year-old leader who is opposed to the terms of Greece’s bailout agreements, will on Tuesday try to form a government after a general election produced a stalemate in parliament.

Dourou stated that SYRIZA has always been the political force trying to find ways to help create confidence between Turkey and Greece.

Dourou said that Turkey has to continue its democratic reforms and follow the path of candidacy to the EU. “Thanks to Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan who has gone a long way toward building a brand new political configuration, it is not a hazard that nowadays people in Egypt, Tunisia and Libya are dreaming of the Turkish model,” Dourou said.

Dourou underlined that Turkey is playing an active role in the Middle East, particularly in the Syrian crisis and the Israeli-Palestinian conflict.

Regarding the relations between Turkey and Greece, Dourou said that she recently read a book by Melek Fırat, a professor at Ankara University, about the relations between Greece and Turkey and the Cyprus problem. “I found very interesting the way the different historical narratives of the two establishments are defining our national interpretation. Knowing each other is always helpful. And nowadays is more urgent than ever!” Dourou said.

When asked about SYRIZA’s policy on solving the problems of Turkish minorities in Greece, who supported the party in Sunday’s elections, Dourou replied that their party had a clear policy concerning the matter of minorities. “Minorities’ problems must be solved by state services on the basis of equality of rights, without any kind of discrimination. We [SYRIZA] are very well aware of the fact that during the economic crisis, there has been a tendency to marginalize the problems of minorities, even the minorities themselves. In that way, the members of the minorities are becoming the victims of the economic crisis and this is, according to us, highly unacceptable. We are against it, and we will fight for that not to happen. The crisis must not be the pretext for discriminatory policies against minorities. It is highly unjust, undemocratic and unfair,” Dourou said.

Dourou added that two parties, the Panhellenic Socialist Movement (PASOK) and the ND, have huge responsibilities because Turkish minorities became the victims of their discriminatory policies. “SYRIZA has always been the responsible political force that wants to guarantee the rights of minorities, especially during these very difficult times,” Dourou said.

http://www.todayszaman.com/news-279910-turkey-and-greece-have-to-go-beyond-stereotypes-says-syriza-official.html

10 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

9 Μαΐου 2012

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.

Της Ρένας Δούρου

Τώρα που έρχεται η ώρα της περισυλλογής, η ώρα που τα συνθήματα καταλαγιάζουν, η ώρα που τα φώτα των προεκλογικών συγκεντρώσεων σβήνουν, τώρα φθάνει η στιγμή της κρίσιμης απόφασης. Τούτη η Κυριακή, 6 Μαΐου, μπορεί να γίνει η αφετηρία μιας νέας, δύσκολης αλλά ελπιδοφόρας αρχής για την κοινωνία μας.
Μας δίνεται η δυνατότητα να ακυρώσουμε εκείνους που επιχειρούν να ακυρώσουν το μέλλον μας. Μας δίνεται η δυνατότητα να στείλουμε μήνυμα στους λαούς της Ευρώπης ότι τελικά το πειραματόζωο της Γηραιάς Ηπείρου δεν συμβιβάστηκε με τη μοίρα του, ότι αντιστέκεται και χαράζει μια νέα πορεία. Μια πορεία στον αντίποδα του σημερινού «σπιράλ» θανάτου των μνημονιακών πολιτικών. Μια πορεία στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο έχει αποδείξει, με τη μέχρι σήμερα αντιπολιτευτική του παρουσία στη Βουλή, ότι είναι σε θέση να παίζει καθοριστικό ρόλο, δίνοντας ελπίδα και αξιοπρέπεια στους πολίτες.
Στο χέρι μας είναι να κάνουμε την 6 Μαΐου την ημέρα που θα καταγραφεί ως η αρχή του τέλους του πιο φαύλου, διεφθαρμένου, δικομματικού συστήματος, εκείνου που εξέθρεψαν με αγαστή σύμπνοια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, εκείνου που μας οδήγησε στη σημερινή χρεοκοπία μας. Ας βάλουμε σήμερα κιόλας τις βάσεις ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, μιας αριστερής κυβέρνησης που θα καταγγείλει δανειακή σύμβαση και μνημόνια. Που θα κάνει τη χώρα να σηκώσει ξανά ψηλά το κεφάλι.
Το χρωστάμε στις γενιές που προηγήθηκαν και έδωσαν το αίμα τους για να πάρουμε εμείς σήμερα τη σκυτάλη των αγώνων: τη γενιά της αντίστασης, της ΕΔΑ, του 1-1-4, του Πολυτεχνείου, της Γένοβας, των Αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος. Ερχόμαστε από μακριά και πάμε ακόμη μακρύτερα. Βάζουμε τα θεμέλια ενός νέου κεφαλαίου στην ιστορία μας, με πρώτο και κύριο πρωταγωνιστή, εκείνων που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συστηματικά ταπείνωσαν και εκμεταλλεύτηκαν: το λαό!
Μαζικά και αποφασιστικά ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ -Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο!

Της Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα City Press, 4 Μαΐου 2012

Λίγες μόλις ώρες μένουν από τη μεγάλη ανατροπή που θα σημάνει στις 6 Μαΐου. Οι πολίτες είναι έτοιμοι να πουν το μεγάλο «όχι» και να ακυρώσουν εκείνους που επιχειρούν να ακυρώσουν το μέλλον μας. Τούτη την κρίσιμη συγκυρία, το «μαύρο μέτωπο» ΠΑΣΟΚ και ΝΔ «πατάει γκάζι», τα παίζει όλα για όλα, επιχειρώντας να αποτρέψει το μοιραίο για τον φαύλο δικομματισμό, ελπιδοφόρο για το λαό, αποτέλεσμα της Κυριακής. Ένα αποτέλεσμα-καταδίκη των φαύλων τους πολιτικών, που οδήγησαν την κοινωνία σε εξαθλίωση και την οικονομία σε κατάρρευση. Ένα αποτέλεσμα που θα σηματοδοτήσει μια στροφή ελπίδας στην Ελλάδα και ένα μήνυμα ανατροπής προς την Ευρώπη.

«Άνεμος αντίστασης»
Για πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες φαίνεται ότι πνέει ένας άνεμος αντίστασης και ανατροπής, που απειλεί να σαρώσει το φαύλο πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης και κυριαρχίας των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, που καταδυνάστευαν τη χώρα επί 38 χρόνια και οδήγησαν στη σημερινή χρεοκοπία την κοινωνία. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μπροστά στο φάσμα της κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος που εξέθρεψαν όλα αυτά τα χρόνια, με τη βοήθεια των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν τους πολίτες ενώ στρέφονται κατά του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου, επιχειρώντας να διαστρεβλώσουν τα επιχειρήματά του για να ανακόψουν την ανοδική του πορεία. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις του κατεστημένου και των διαπλεκόμενων συμφερόντων, καθώς και οι εκφραστές τους στα ΜΜΕ, επιχειρούν κοντόφθαλμες επιχειρήσεις αντιπερισπασμού (με το… κυνήγι των μεταναστών, εκ μέρους του κ. Χρυσοχοΐδη, ή των εκδιδομένων γυναικών στο κέντρο της Αθήνας, εκ μέρους του κ. Λοβέρδου), στην απέλπιδα προσπάθειά τους να αποκρύψουν από το λαό το κρίσιμο γεγονός: ότι δηλαδή έχουν κοινό πρόγραμμα, κοινά επιχειρήματα. Εκείνα της τρόικας και της δανειακής σύμβασης! Δηλαδή της λιτότητας, της συρρίκνωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας!

Ανατροπή της κοινωνικής καταστροφής
Σε τούτη την εκλογική αναμέτρηση ο ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο προσέρχεται με πρόταση για ενότητα όλων των δημοκρατικών, αριστερών, οικολογικών δυνάμεων και με πρόγραμμα για σχηματισμό αριστερής κυβέρνησης, προκειμένου να ανατραπεί η σημερινή κοινωνική καταστροφή. Και μόνο το ενδεχόμενο σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης πανικοβάλλει τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και τους εκφραστές τους στην πολιτική και τα ΜΜΕ, που επιχειρούν με ψέματα, με διαστρεβλώσεις, ύβρεις και συκοφαντίες να διαβάλουν τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ και να σπιλώσουν τις προτάσεις του. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η σελίδα έχει γυρίσει, ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Ότι πλέον τα ψέμματα τελείωσαν και ότι βρισκόμαστε μπροστά στην ανάδυση ενός νέου κόσμου. Στις 6 Μαΐου ο λαός μας σφραγίζει τη νέα μεταπολίτευση, απονομιμοποιώντας με την ετυμηγορία του τους εκφραστές της πολιτικής του μνημονίου, εκείνους που καταβαράθρωσαν την κοινωνία, την οικονομία και, εντέλει, τη Δημοκρατία.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο στέλνουμε μήνυμα αντίστασης και ανατροπής στους λαούς της Ευρώπης. Μήνυμα ελπίδας ότι από την Ελλάδα, που ο λαός της έγινε το «πειραματόζωο» των πολιτικών λιτότητας, ξεκινά η αντίστροφη πορεία: προς μια Ευρώπη ανάπτυξης, αλληλεγγύης, απασχόλησης!
Ας γίνει η 6η Μαΐου η σημαδιακή εκείνη ημέρα που το ευρωπαϊκό και το ελληνικό κατεστημένο, οι δυνάμεις του κεφαλαίου και των διαπλεκόμενων συμφερόντων θα δουν τους χειρότερους εφιάλτες τους να γίνονται πραγματικότητα: το σχηματισμό μιας αριστερής κυβέρνησης συνεργασίας!

Η συνέντευξη υπάρχει εδώ.

Η Φαίη Μαυραγάνη ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ συναντά στο στούντιο της FOCUS WEB TV την Ρένα Δούρου, Υποψήφια Βουλευτή Β΄ Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ σε μια μοναδική συνέντευξη αποκαλύπτει: «Όταν θες να αλλάξεις τον κόσμο πρέπει να ξέρεις οικονομία». Μιλάει ακόμη: για την ζωή της, τους φίλους της, το ρόλο της γυναίκας στην πολιτική, αλλά και για την ενεργή συμμετοχή της στο ντοκιμαντέρ του Μάρκο Γκαστίν που σκιαγραφεί τις Ελληνικές εκλογές.

Ρένα Δούρου: «Έχω πολλούς φίλους, είμαι πολύ κοινωνικός άνθρωπος. Το ζήτημα της ισότητας των δύο φίλων, θα πάει πίσω, θα θυσιαστεί. Χρωστάμε πολλά εμείς οι γυναίκες στην Αλίκη Μαραγκοπούλου. Μια γυναίκα που έχει μια αυστηρότητα, αυτόχρημα δεν είναι ούτε οι αντίπαλοι της ούτε ο περίγυρος της τόσο ευγενικός όσο ήσουν εσύ. Παλεύω για την στιγμή που αυτό που σε μένα έχει ένα ερωτηματικό, αλλά σε έναν άντρα είναι στιβαρότητα να θεωρείτε αυτονόητο. Ένα από τα πράγματα που πληρώνουμε και πληρώνουν οι πιο νέοι από μένα είναι η επαγγελματοποίηση της πολιτικής. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που ενώ οι γονείς μου δεν ασχολιόταν με τα κοινά είχαν όμως την πολιτική ως κάτι το σοβαρό. Η μητέρα μου δεν εργάστηκε ποτέ είναι τώρα 74 ετών, κλασσική μητέρα. Ειδήσεις ήταν κάτι που βλέπαμε όλοι μαζί. Μικρή έμαθα να σέβομαι την υψίστη αξία. Θεωρώ ότι η λέξη πολίτης είναι Ελληνική πέρα ως πέρα. Είτε εκλεγώ είτε όχι δεν θα σταματήσω να ασχολούμαι. Έχω δουλέψει πολλά χρόνια στην διαφήμιση. Θα είναι πολύ δύσκολο Κοινοβούλιο. Είμαι γεννημένη το 1974. Ζούμε σε έναν κόσμο που οι γυναίκες πρέπει να είμαστε μονίμως όμορφες και νέες. Πήρα υποτροφίες γιατί εκμεταλλεύτηκα των βαθμό του πτυχίου μου. Έχω κάνει οικονομικά, διεθνή, διακυβερνητική. Όταν θες να αλλάξεις τον κόσμο πρέπει να ξέρεις οικονομία. Οι φίλοι μου είναι εγγράμματοι άνθρωποι μεγαλύτεροι και μικρότεροι σε ηλικία. Έχω ανθρώπους που συμβουλεύομαι. Είναι άνθρωποι σεμνοί. Ένας από τους ποιο σημαντικούς σκηνοθέτες ο Μάρκο Γκαστίν μου έκανε πρόταση να βοηθήσω ουσιαστικά σε ένα ντοκιμαντέρ για τις Ελληνικές εκλογές, στην αρχή σκέφτηκα, αμάν big brother. Τελικά είναι κάτι πολύ σημαντικό. Είναι ένα ντοκιμαντέρ που σκιαγραφεί τις εκλογές.

Η Ρένα Δούρου στην εκπομπή «Αυτοψία» του Alpha με τον Αντώνη Σρόιτερ, 2 Μαΐου 2012

Νέοι χωρίς μέλλον, νέοι χωρίς προοπτική: Λίγα 24ωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες, η Αυτοψία ανοίγει τον φάκελο νεανική ανεργία.

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει εδώ.