Ξαφνικά και αναπάντεχα έφυγε ο σκηνοθέτης που αποτύπωσε στο φιλμ με τον πιο εμβληματικό τρόπο την ιστορία και την τραγωδία της σύγχρονης Ελλάδας. Ο δημιουργός του Θιάσου, του Μεγαλέξανδρου, του Βλέμματος του Οδυσσέα, έφυγε αφήνοντας ανολοκλήρωτη την τριλογία που είχε ξεκινήσει. Αφήνει όμως πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Κληρονομιά – παρακαταθήκη για όλους όσοι πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός αποτελεί μια σύγχρονη μορφή παρέμβασης στα κοινωνικά ζητήματα και όχι μια αποστεωμένη, αισθητική προσέγγιση. Γιατί ο Θόδωρος Αγγελόπουλος δεν έκανε απλά κινηματογράφο αλλά πολιτική πράξη. Συνέχεια…
Όχι στην «εφημερίδα των πιστωτών». Γιατί έτσι θέλουν κάποιοι /ες να μετατρέψουν την πάλαι ποτέ εφημερίδα των συντακτών, την Ελευθεροτυπία, ύστερα από την πρόθεση της διοίκησής της για προσφυγή στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, µια ανάσα δηλαδή πριν από την πτώχευση, την έσχατη επιλογή πριν να πέσουν οι «τίτλοι τέλους» για την ιστορική εφημερίδα. Ύστερα από την εξέλιξη αυτή οι εργαζόμενοι «αποφάσισαν παμψηφεί, να προχωρήσουν άμεσα, από την Πέμπτη 22/12, στην κήρυξη επαναλαμβανόμενων 48ωρων απεργιών, έως ότου πάρουν τα δεδουλευμένα τους», όπως σημειώνουν οι ίδιοι στο σημείωμά τους. Συνέχεια…
Η αφίσα της πρώτης και απαγορευμένης πορείας για την εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 15/11/1974
Sofia Thesspirit, @thesspirit – Πηγή: bit.ly/tMyvKo pic.twitter.com/ysxu9amz
Του Κώστα Βούλγαρη, «Αναγνώσεις», Η Αυγή, 18 Ιουνίου 2011
Η κριτικός Κάρμεν Καλίλ παραιτήθηκε από την τριμελή επιτροπή του Διεθνούς Βραβείου Μπούκερ, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη βράβευση του συγγραφέα Φίλιπ Ροθ, ο οποίος, στις έως τώρα δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, τις πάμπολλες συνεντεύξεις και τις copy-paste «κριτικές» που κυκλοφορούν από χώρα σε χώρα (και στη δική μας), χαρακτηριζόταν, ελαφρά τη καρδία, ως ο κορυφαίος εν ζωή αμερικανός συγγραφέας. “Γράφει ξανά και ξανά το ίδιο θέμα, σχεδόν σε κάθε του βιβλίο», δήλωσε η Κάρμεν Καλίλ, «δεν τον κατατάσσω καν στους συγγραφείς», συνέχισε, «σε 20 χρόνια από τώρα κανείς δεν θα διαβάζει τον Φίλιπ Ροθ».
Κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει με ασφάλεια τη μελλοντική τύχη κανενός συγγραφέα, κανενός βιβλίου, όμως είναι η πρώτη φορά που τίθεται, με αυτόν τον έντονο αλλά και συμβολικό τρόπο ένα μείζον ζήτημα: η λογοτεχνία «εποχής», που καταναλώνεται ως «σύγχρονη λογοτεχνία», και καταναλώνεται ακριβώς γιατί κολακεύει και νομιμοποιεί την περί λογοτεχνίας μαζική εντύπωση, είναι όντως λογοτεχνία; Κομίζει έστω και το παραμικρό εις τέχνην; Συνέχεια…
When we abolish the slavery of half of humanity, together with the whole system of hypocrisy that it implies, then the "division" of humanity will reveal its genuine significance and the human couple will find its true form. - Simone de Beauvoir
Έφυγε ο ποιητής του κινηματογράφου
Της Ρένας Δούρου
Του Κώστα Βούλγαρη, «Αναγνώσεις», Η Αυγή, 18 Ιουνίου 2011
