Ρένα Δούρου

Της Ρένας Δούρου, Athens Voice, 1-7 Οκτωβρίου 2009

Σιχαίνομαι μέχρι αηδίας τους δήθεν. Τους πολιτικούς που το παίζουν δήθεν πιτσιρικάδες, παραγγέλνοντας σε νεαρούς βοηθούς να τους γράψουν trendy άρθρα για “νεανικά περιοδικά”.
Τι μέρος του λόγου είμαι εγώ; Γεννήθηκα πριν από 35 χρόνια, ζω στο Αιγάλεω, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός, εργάζομαι στον τομέα των εκδόσεων βιβλίων και τούτες τις μέρες τρέχω σαν τρελή προκειμένου να συνδυάσω (όσο μπορώ!) τα επαγγελματικά μου ωράρια (όσο κι αν το αφεντικό μου δείχνει κατανόηση στις πολιτικές μου ανησυχίες) και τις απαιτήσεις μιας προεκλογικής εκστρατείας που είναι δύσκολη και απαιτητική. Συνέχεια…

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ,
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 26 Αυγούστου 2009

Με μοναδικά στοιχεία τις μαρτυρίες δύο αστυνομικών των ΜΑΤ -η αξιοπιστία των οποίων ελέγχεται λόγω της ιδιότητάς τους και μόνο- ο Θοδωρής Ηλιόπουλος παραμένει προφυλακισμένος από τον περασμένο Δεκέμβριο.

Ηταν ένας από τους χιλιάδες νέους που εξεγέρθηκαν με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Από τις 10 Ιουλίου βρίσκεται σε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τη συνεχιζόμενη κράτησή του, την οποία θεωρεί άδικη. Δεκάδες μαζικοί φορείς, κόμματα και επιτροπές προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ζητήσει την αποφυλάκισή του όχι μόνο για το υπερβολικό της παρατεταμένης προφυλάκισης, αλλά και επειδή κινδυνεύει η ζωή του, αυτή ωστόσο δεν γίνεται. Και είναι φυσιολογική και μάλλον δικαιολογημένη η στάση αυτή του συστήματος, όπως εκφράζεται μέσα από κάποιους δικαστές. Το κράτος προσπαθεί να παραδειγματίσει. Στο πρόσωπο του Θ. Ηλιόπουλου τιμωρούνται όλοι εκείνοι που βγήκαν στους δρόμους και εξεγέρθηκαν, όλοι εκείνοι, οι νέοι κυρίως, που αμφισβήτησαν το ίδιο το σύστημα που προσπαθεί να εντάξει στα δικά του ελεγχόμενα πλαίσια κάθε φωνή που δεν εφησυχάζει και δεν πειθαρχεί. Ο Θ. Ηλιόπουλος ουσιαστικά πληρώνει την οργή ενός καθεστώτος που δεν θέλει ν’ αμφισβητούν την κυριαρχία του και τις δομές του, κάτι που επιχειρήθηκε να συμβεί τον περασμένο Δεκέμβρη. Η ξαφνική, μαζική και μη ελεγχόμενη εξέγερση είχε απειλήσει όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά και σχεδόν ολόκληρο το κομματικό σύστημα, το οποίο με καθεστωτικά χαρακτηριστικά κυριαρχεί και μας εξουσιάζει. Και τώρα, στο πρόσωπο του κρατούμενου Ηλιόπουλου, εκδικείται..

Άρθρο της Ρένας Δούρου στην εφημερίδα Kosmonews, 16.12.2008
Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, μονάχα ένα είναι οδυνηρά αμετάκλητο: η απώλεια ζωής ενός 15χρονου παιδιού από έναν αστυνομικό-πιστολά, έναν «ράμπο». Ένας πραίτορας, ένας ραβδούχος των Εξαρχείων πυροβόλησε και σκότωσε εν ψυχρώ ένα παιδί που είχε πάει να γιορτάσει με τους φίλους του. Θα μπορούσε να ήταν το δικό του παιδί…
Στο μακρύ κατάλογο των νεκρών που αθροίζει το σύστημα αυθαιρεσίας, καταστολής και αστυνομοκρατίας η κυβέρνηση της Ν.Δ, προστέθηκε ακόμη ένας ανήλικος. Συνέχεια…

της Ρένας Δούρου, Ελευθεροτυπία, 7/02/2008

Σήμερα ξεκινάει το 5ο συνέδριο του Συνασπισμού. Το τόλμημα του Αλέκου Αλαβάνου να ανοίξει τη διαδικασία της διαδοχής σε μια περίοδο που ήταν -και είναι- στο απόγειο της πολιτικής του διαδρομής επιδοκιμάζεται από την κοινή γνώμη. Το ίδιο συμβαίνει με το επίπεδο αντιπαράθεσης του Αλέξη Τσίπρα και του Φώτη Κουβέλη, η οποία δίνει έμφαση στα προγραμματικά ζητήματα. Είναι πρόσφατο, άλλωστε, το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, που σπαρασσόταν για μήνες χωρίς κανείς να καταλάβει τις πολιτικές διαφορές μεταξύ των δύο διεκδικητών. Συνέχεια…

των Ρένας Δούρου & Μιχάλη Καστρινάκη, μέλη της ΚΠΕ ΣΥΝ, Αυγή, 6 Φεβρουαρίου 2008

στη μνήμη του Αποστόλη Τασούλα,
που δεν πρόλαβε να «ανανεώσει» την ΚΠΕ,
που δεν πρόλαβε να δει το Βαγγέλη,
γεννημένο το 40 να εμπιστεύεται την Ελθήνα,
γεννημένη το 80…

Είναι φανερό πως το κόμμα μας και γενικότερα το σύνολο του χώρου της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή της μακρόχρονης πορείας τους, γεγονός που εκφράστηκε και στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Συνέχεια…

της Ρένας Δούρου, Εφημερίδα ΜΕΤΡΟ 12/09/2007
Γιατί ποιος μπορεί καλυτέρα από εμάς που πληρωνόμαστε με 700 ευρώ να καταλάβει τι σημαίνει ακρίβεια;Γιατί ποιος μπορεί να καταλάβει καλυτέρα από εμάς ότι στα 30 μένεις ακόμα στο παιδικό δωμάτιο του πατρικού σπιτιού;Γιατί ποιος μπορεί καλυτέρα από εμάς που έχουμε μείνει άνεργοι να καταλάβει ότι εάν το 8,7% του δείκτη ανεργίας πήγε 8,3%, η δική σου ζωή παραμένει ένα τρεχαλητό στις εφημερίδες αγγελιών;Όσο κάνουν ότι μπορούν για να απαξιώσουν την πολιτική και να τη μετατρέψουν μια ιστορία διαχείρισης ολίγων που αρέσκονται σε θεωρίες συνομωσίας για να εξηγήσουν τα ανεξήγητα για να δικαιολογήσουν τη δική τους αδράνεια, τόσο ανεξέλεγκτοι θα είναι. Συνέχεια…