Ρένα Δούρου

«Σηκώστε τον ποδόγυρό σας, κυρίες μου, μπαίνουμε στην κόλαση»

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής. 25 Ιουλίου 2010

Με αυτή τη φράση, ο Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς προλόγιζε το Ουρλιαχτό του Άλεν Γκίνσμπεργκ, την προφητική αυτή μαρτυρία για τη βαρβαρότητα των ημερών μας. Και το τραγικό για τις γυναίκες της Ευρώπης, που βιώνουν τη σημερινή, πολύμορφη οικονομική κρίση, είναι ότι δεν είχαν καν την «πολυτέλεια» της …προειδοποίησης στην είσοδο της κολάσεως, που κτίζουν όλες σχεδόν (24 από τις 27) οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου, με την επιβολή προγραμμάτων δραστικής λιτότητας. Τα εκατομμύρια των ευρωπαίων γυναικών βρέθηκαν, από τη μια στιγμή στην άλλη, μπροστά στην ανάγκη να παλέψουν όχι μόνο τα ήδη γνωστά (και εξαιρετικά άνισα) κοινωνικά συστήματα, αλλά και τα νέα οικονομικά και κοινωνικά βάρη.
Όχι, αυτή η κρίση δεν πλήττει ισότιμα άνδρες και γυναίκες. Εμείς είμαστε αναγκασμένες να εργαστούμε περισσότερα χρόνια για τη σύνταξή μας, παρότι έχουμε τον επιπλέον φόρτο της «εργασίας που δεν πληρώνεται» (της νοικοκυράς).
Τούτη η κρίση έχει και σεξιστικά χαρακτηριστικά, έστω και ως παράπλευρους κινδύνους: παράδειγμα, ο εξαιρετικά αυξημένος κίνδυνος αύξησης της βίας σε βάρος των γυναικών, από συντρόφους, εργοδότες, κ.ά., λόγω των κοινωνικών εντάσεων. Συνέχεια…

Υψηλότεροι μισθοί στη Γερμανία θα ωφελούσαν όλη την Ευρώπη

Η ΕΠΟΧΗ, Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Τη συνέντευξη πήρε ο Αργύρης Παναγόπουλος

Το Die Linke δίνει μάχη εναντίον της πολιτικής λιτότητας της Μέρκελ, έχοντας επωμιστεί ένα ιδιαίτερο βάρος στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, εκτιμά ο Βόλφγκανγκ Γκέχρκε, ο βουλευτής του Die Linke και εδώ και χρόνια βασικός υπεύθυνος της διεθνούς πολιτικής του κόμματος.
Ο Γκέχρκε, είναι ένας από τους μεγάλους γερόλυκους της γερμανικής αριστεράς. Γεννήθηκε το 1943, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του ‘50 άρχισε να συμμετέχει στις νεολαιίστικες οργανώσεις της κομμουνιστικής αριστεράς και αποτέλεσε ένα από τα ιστορικά στελέχη της νεολαίας και αργότερα του ίδιου του DKP, του φιλοσοβιετικού κομμουνιστικού κόμματος της Δυτικής Γερμανίας.
Ο οξυδερκής Γκέχρκε συνηθίζει να αστειεύεται για εκείνη την περίοδο, που ως “εχθρός του γερμανικού κράτους” έχει πάνω από 10.000 σελίδες απόρρητων εγγράφων για τη δράση του. Ακόμη και στη σημερινή δημοκρατική Γερμανία, και παρά τη βουλευτική του ιδιότητα, θα χρειαζόταν χρόνια για να πάρει τις εγκρίσεις για να διαβάσει το έγραφα που έγραψαν για αυτόν οι χαφιέδες και οι μυστικές υπηρεσίες της Δυτικής Γερμανίας.
Από την περίοδο του DKP ο Γκέχρκε γνώρισε σχεδόν όλα τα σημερινά ηγετικά στελέχη της ελληνικής αριστεράς, που προέρχονται από το ΚΚΕ και τα υπόλοιπα ΚΚ της Δυτικής Ευρώπης, ενώ η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού τον οδήγησε να στηρίξει την είσοδο των κομμουνιστών του κόμματος στο PDS.

Πώς αντιμετωπίσατε το πακέτο λιτότητας της Μέρκελ;
Θα το πω επιγραμματικά: είναι καταστροφικό. Κόβει μόνο από τους φτωχούς, τους ανέργους και τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα. Δεν πλήττει κανέναν άλλο. Τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις και υψηλόμισθοι δεν καταβάλλουν κανένα κόστος για την κρίση. Συνέχεια…

Tης Ρένας Δούρου, Η ΑΥΓΗ, 3 Ιουνίου 2010

Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, το μελάνι στα Δελτία Τύπου, με τις καταδικαστικές δηλώσεις και τα διπλωματικά διαβήματα, από κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και πρεσβείες, δεν έχει στεγνώσει ακόμη. Οι πηχυαίοι τίτλοι, εγχωρίων και διεθνών εφημερίδων, φροντίζουν να κάνουν λόγο για τη βάρβαρη επίθεση, τη σφαγή, την παγκόσμια κατακραυγή ενός κράτους εγκληματία. Οι σoροί δεν έχουν ακόμη φτάσει στα χέρια των οικογενειών τους, ενώ παραμένουν στις ισραηλινές φυλακές πολίτες που αρνούνται να υπογράψουν την απέλασή τους από ένα κράτος στο οποίο ουδέποτε επιχείρησαν να εισέλθουν, αφού συνελήφθησαν σε διεθνή ύδατα.
Η θλίψη, η οργή, αλλά κι η αγωνία για τον εκ νέου αναδυόμενο και τυφλό αντισημιτισμό ελάχιστα περιθώρια αφήνει για την ψύχραιμη ανάλυση, την οποία ανάγκη έχουμε, αφού δεν ανακαλύπτουμε όλοι σήμερα τη Λωρίδα της Γάζας και τον τρίχρονο αποκλεισμό της. Δεν ανακαλύπτουμε όλοι σήμερα μια εκ των πλέον πυκνοκατοικημένων περιοχών του πλανήτη, όπου διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης 1.500.000 Παλαιστίνιοι. Δεν ανακαλύπτουμε ότι είναι χρόνια τώρα που σε κείνη τη λωρίδα της γης, τη ναυτικά και χερσαία αποκλεισμένη, αφημένη στην τύχη της από τη διεθνή κοινότητα, τίποτε δεν συντείνει στην ειρήνευση, αλλά αντίθετα διογκώνονται τα πλέον εξτρεμιστικά στοιχεία, που στις δικές τους ιεραρχήσεις τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών θυσιάζονται για τον «ιερό πόλεμο εναντίον των σιωνιστών». Συνέχεια…

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στη Βούλα Κεχαγιά, ΤΑ ΝΕΑ, 3 Μαΐου 2010

Στο δίληµµα «σοσιαλισµός ή βαρβαρότητα» ο Πρωθυπουργός απάντησε «βαρβαρότητα»

Ο Πρωθυπουργός απαντά µάλλον «βαρβαρότητα» στο προεκλογικό του δίληµµα «σοσιαλισµός ή βαρβαρότητα», λέει η Ρένα Δούρου, υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων και µέλος της Κ.Ε. του ΣΥΝ, λίγες ώρες µετά την ανακοίνωση των πρόσθετων οικονοµικών µέτρων. Πάντως, όπως παρατηρεί ακόµη και η Αριστερά όπως είναι σήµερα δεν είναι σε θέση να αξιοποιήσει την κρίση, αφού φαίνεται πως δεν έχει ολοκληρωµένες προτάσεις.
Η ίδια απαντά µε τη φράση «ας σοβαρευτούµε» όταν καλείται να σχολιάσει τις απόψεις που διατυπώνονται ακόµη και στο εσωτερικό της Κουµουνδούρου για έξοδο από την Ε.Ε. και το ευρώ…

1 Γιατί δαιµονοποιείτε στον ΣΥΝ το ΔΝΤ;
Ρωτήστε τους Ούγγρους, τους Ρουµάνους, τους Λετονούς.

2 Είναι µονόδροµος τα σκληρά µέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός;
Υπήρξε πρωθυπουργός που να ισχυρίστηκε κάτι διαφορετικό;

3 Έχει πολιτικές ευθύνες ο Πρωθυπουργός;
Φοβάµαι ότι στο προεκλογικό δίληµµα που επέλεξε να θέσει «σοσιαλισµός ή βαρβαρότητα» απαντά τελικώς… βαρβαρότητα.

4 Το πολιτικό σύστηµα κινδυνεύει από την κρίση;
Είναι µέρος της κρίσης. Συνέχεια…

Του Μανόλη Αναστασιάδη, Η ΑΥΓΗ, 27/04/2010

Στο κόμμα μας κληρονομήσαμε, από έναν από τους σχηματισμούς που το συγκρότησαν, την ΕΑΡ, την καθιέρωση των τάσεων, γεγονός που θεωρήθηκε τότε μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση – και ήταν, αφού αποτελούσε και χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών προοδευτικών και δημοκρατικών κομμάτων.

Στην πορεία, λίγα μόλις χρόνια μετά την καθιέρωσή τους, οι τάσεις, που στο κόμμα μας σε κάποιες φάσεις πρόσφεραν επεξεργασίες και ιδεολογικές συμβολές σε ένα κόμμα που δεν συγκροτήθηκε στη βάση ιδεολογικής ενότητας, άρχισαν να μεταλλάσσονται σε μηχανισμούς νομής της εσωκομματικής εξουσίας. Ήδη είναι σχηματισμοί – άλλες λίγο, άλλες πολύ – που δρουν ως κόμματα μέσα στο κόμμα μας και μάλιστα με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό (αρχή που δεν υπάρχει στο κόμμα) και εσωτερική πειθαρχία. Συνέχεια…

Της  Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, 7 Μαρτίου 2010

MARILYN YALOM, Ο καιρός των καταιγίδων. Η Γαλλική Επανάσταση στη μνήμη των γυναικών. Αριστοκράτισσες, αστές και χωρικές αφηγούνται, Μετάφραση: Έυη Κλαδούχου, Eκδόσεις Άγρα, σελ 405

«Μου ήταν εύκολο να παίζω το ρόλο του άνδρα γιατί πάντοτε με ταπείνωνε η υποτέλεια και οι προκαταλήψεις με τις οποίες η ανδρική υπεροψία κρατούσε το φύλο μας καταπιεσμένο»
(από το βιβλίο, σελ. 41)

Η Μαίριλιν Γιάλομ διευθύνει τις σπουδές για τις Γυναίκες και το Φύλο στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και μας έχει «συνηθίσει» στους περιέργους τίτλων ερευνών και συγγραμμάτων: «Η ιστορία του γυναικείου στήθους», «Η γέννηση της βασίλισσας του σκακιού» και άλλα βιβλία, μεταφρασμένα στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Άγρα.

Σε τούτο το βιβλίο το κεντρικό θέμα είναι το πώς θυμήθηκαν και κατέγραψαν την Γαλλική Επανάσταση οι γυναίκες οι οποίες τόλμησαν να γράψουν απομνημονεύματα. Τι επέλεξαν να θυμηθούν, πώς μετέτρεψαν αυτές τις αναμνήσεις τους σε απομνημονεύματα, πως επεξεργάστηκαν τα ιστορικά γεγονότα της Επανάστασης, η οποία ξεκίνησε με το γενικό σάλπισμα για συμμετοχή όλων και τελείωσε αρνούμενη στις γυναίκες την επίσημη ιδιότητα του πολίτη και βεβαίως το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι σε ιδιωτικές λέσχες. Οι Γαλλίδες θα έπρεπε να περιμένουν 150 χρόνια ωσότου τους δοθεί το δικαίωμα ψήφου, το 1945, σχεδόν έναν αιώνα μετά την κατοχύρωση του «καθολικού» δικαιώματος ψήφου των ανδρών, το 1848. Συνέχεια…