Ρένα Δούρου

«Σηκώστε τον ποδόγυρό σας, κυρίες μου, μπαίνουμε στην κόλαση»

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής. 25 Ιουλίου 2010

Με αυτή τη φράση, ο Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς προλόγιζε το Ουρλιαχτό του Άλεν Γκίνσμπεργκ, την προφητική αυτή μαρτυρία για τη βαρβαρότητα των ημερών μας. Και το τραγικό για τις γυναίκες της Ευρώπης, που βιώνουν τη σημερινή, πολύμορφη οικονομική κρίση, είναι ότι δεν είχαν καν την «πολυτέλεια» της …προειδοποίησης στην είσοδο της κολάσεως, που κτίζουν όλες σχεδόν (24 από τις 27) οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου, με την επιβολή προγραμμάτων δραστικής λιτότητας. Τα εκατομμύρια των ευρωπαίων γυναικών βρέθηκαν, από τη μια στιγμή στην άλλη, μπροστά στην ανάγκη να παλέψουν όχι μόνο τα ήδη γνωστά (και εξαιρετικά άνισα) κοινωνικά συστήματα, αλλά και τα νέα οικονομικά και κοινωνικά βάρη.
Όχι, αυτή η κρίση δεν πλήττει ισότιμα άνδρες και γυναίκες. Εμείς είμαστε αναγκασμένες να εργαστούμε περισσότερα χρόνια για τη σύνταξή μας, παρότι έχουμε τον επιπλέον φόρτο της «εργασίας που δεν πληρώνεται» (της νοικοκυράς).
Τούτη η κρίση έχει και σεξιστικά χαρακτηριστικά, έστω και ως παράπλευρους κινδύνους: παράδειγμα, ο εξαιρετικά αυξημένος κίνδυνος αύξησης της βίας σε βάρος των γυναικών, από συντρόφους, εργοδότες, κ.ά., λόγω των κοινωνικών εντάσεων. Συνέχεια…

Ο Τίτος Μυλωνόπουλος, ο ιδρυτής των εκδόσεων Οδυσσέας, ο άνθρωπος που από μια σειρά αιρετών θεσμικών θέσεων έδωσε τη μάχη ενάντια στην οικονομική κρίση στο χώρο του βιβλίου, που πάλεψε να προστατεύσει τους ιστορικούς εκδοτικούς οίκους, που πίστεψε στην «μικρή»-για κάποιους-αλλά πολύτιμη ιστορία του θεσμού των σχολικών βιβλιοθηκών, ο ενεργός πολίτης έως την τελευταία στιγμή, ο σύντροφος μας από τα μαύρα χρόνια της χούντας, αλλά και από τα πολύχρωμα χρόνια της μάχης με την Ανοιχτή Πόλη για μια άλλη Αθήνα έφυγε από τη ζωή.

Στον Τίτο Μυλωνόπουλο δε χρωστάμε μονάχα για τους συνδικαλιστικούς αγώνες, χρωστάμε κυρίως γιατί πριν από 37 χρόνια με το πρώτο βιβλίο του Αντόνιο Γκράμσι ο Ιστορικός Υλισμός έως πρόσφατα με την Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Μάριο Βίτι που επέλεξε να φέρει στον τόπο μας πρόσφερε όλα εκείνα τα εργαλεία του ευρωκομουνισμού για να ανιχνεύσουμε, να οραματιστούμε και να παλέψουμε για εκείνα που σήμερα παρά ποτέ είναι δυστυχώς τόσο τραγικά επίκαιρα. Του υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε οπλισμένοι με το παράδειγμα δράσης του και με το οπλοστάσιο ιδεών που ακάματα μοιράστηκε μαζί μας.