Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε οργανωτικά με τον ίδιο τρόπο
Η Ρένα Δούρου μιλάει στην ΑΥΓΗ, Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λειτουργούμε οργανωτικά και όχι πολιτικά. Με σχήματα και κεντρικές επιτροπές που είναι αποτέλεσμα εσωτερικών συσχετισμών. Με όργανα που έχουν μέλη τα οποία δεν αναλαμβάνουν καμία αρμοδιότητα, που δεν έχουν καμιά δραστηριότητα, αλλά μόνο καταμετρώνται και ψηφίζουν τροπολογίες. Που απλώς καταμετρούν και καταγράφουν δυνάμεις και δεν εκφράζουν, δεν αποτυπώνουν τη δύναμη και τη δυναμική των απόψεων. Που ελάχιστα αφορούν τη θέληση των μελών, τη διάθεση και τη διαθεσιμότητά τους. Που, το κυριότερο, δεν εκφράζουν τις κοινωνικές δυνάμεις που μας στηρίζουν, δεν υλοποιούν τους στρατηγικούς και πολιτικούς μας στόχους.
Δεν μπορούμε και έχουμε χρέος να μη συνεχίσουμε οργανωτικά με τον ίδιο τρόπο. Έχουμε ανάγκη από γενναίες προτάσεις ανατροπής, που δεν θα εξυπηρετούν τους οργανωτικούς συσχετισμούς και την επιβίωση κάποιων μέσα σε αυτούς, αλλά τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλες και όλοι.
Στη δουλειά μου, στη δουλειά σας, στη γειτονιά μας, στην πόλη μας, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τις διαφορετικές εκδοχές και τις τροπολογίες, δεν μπορούμε να απολογηθούμε για τις πλειοψηφίες και τις μειοψηφίες. Ο κόσμος, ο κόσμος της αριστεράς, αυτός ο λαός της αριστεράς που τόσο τον έχουμε πληγώσει, όχι απλώς δυσπιστεί, αλλά μας αντιμετωπίζει με συγκατάβαση και, τελικά, μας γυρίζει την πλάτη.
Σήμερα, έχουμε ανάγκη από προτάσεις σύγκρουσης και ανατροπής. Σύγκρουση και ανατροπή, με όλα εκείνα που συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας και εξαθλιώνουν τις ζωές μας, μας κλέβουν την ελπίδα και προδιαγράφουν ένα ζοφερό μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας.
Το σχόλιο σου,εξαιρετικό, μου δίνει την ευκαιρία να στιγματίσω την αγνοια που επικρατεί ουσιαστικά στους συνοδοιπόρους σου…Η σύγχρονη αριστερή πρόταση δεν χρειάζεται καταστατικούς εγκλωβισμούς και λατρεία δομικής επανατοποθέτησης, ούτε μεταρρυθμιστικά πυροτεχνήματα..
Να μετουσιωθεί η θέληση σε δράση , έστω και δια της τηλεοπτικής παροχής σύγχρονου πολιτικού Λόγου, όπως ο δικός σου, να μεταμορφωθεί η βούληση σε πειθώ…
Ρένα, υπάρχουν θιασώτες του ριζοσπατισμού της Αριστεράς, ενταγμένοι μέσα στα γρανάζια του συστήματος, τέως αλλοτριωμένοι και με » αγώνες» εντός του θηρίου-Κεφαλαίου…
Είμαι οπαδός της εντός των τειχών μάχης, είμαι πεπεισμένος οτι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόσβασιμότητα και υψηλού επιπέδου διεισδυτικότητα σε αυτόνομες, ανένταχτες πληθυσμιακές ομάδες,διάσπαρτες επαγγελματικά, διαστρωματικά , γεωγράφικά…
Εθισμό στην ομφαλοσκόπηση, αυτοπεριφρούρηση δομών και δήθεν μανιφέστων και προτάσεων, δεν χρειάζεται ένα σύγχρονο ριζοσπαστικό κίνημα….ΚΚΕ υπάρχει, δεν χρειάζεαται άλλο η ελληνική κοινωνία…Συνέδρια και απόψεις,πτέρυγες , φωνές, τάσεις…Ολα μοιάζουν με σοβιετικής νοοτροπίας αυτομαστιγώματα οργανωτικά,χαμένες ώρες απο την κοινωνία και την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή με τον νέο, τον άνεργο, τον καταρρέοντα μικροεπιχειρηματία, τον επιστήμονα..
Βγείτε Ρένα, βγείτε απο το καβούκι και το τρυπάκι της Οργάνωσης…Δεν ταιριάζει σε αριστερούς το διοικείν, το ιεραρχικό,οι ρόλοι..Η σκηνή , το κοινό, οι θεατές -πολίτες, θέλουν πλέον ηθοποιούς ανάμεσα τους, δίπλα τους, μαζί τους, διαδραστικούς αντιπορσώπους και μπροστάρηδες…
Δεν υπήρχε ποτέ το Κόμμα, το Κίνημα, η Ένωση… Φαντασιακή θέσμιση της συλλογικότητας, για να παραφράσω Καστοριάδη..
Ο συνασπισμός δυνάμεων και ο Συνασπισμός ή ο Σύριζα, δεν είναι τα ζητούμενα: είναι ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΔΡΑΣΗΣ…Οχι αυτοσκοπός
δεν είναι το ζητούμενο