Ρένα Δούρου

Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στο ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5 FM
Εκπομπή Μαγκαζίνο με τους Δημήτρη Κουκλουμπέρη και Κυριάκο Μαντούβαλο

http://www.stokokkino.gr/DOUROU.MP3/view

«Έχουμε βάλει το ΔΝΤ όχι από την πίσω αλλά από την κυρίως πόρτα», επισημαίνει στο σταθμό μας η υπεύθυνη του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΣΥΝ, Ρένα Δούρου, συμπληρώνοντας ότι «η Ελλάδα παραμένει σε υφεσιακό κύκλο και οι κινδυνοι για την ελληνική οικονομία δεν έχουν υποχωρήσει». Ερωτώμενη για τον προβληματισμό περί οικειοθελούς αποχώρησης της χώρας μας από την ευρωζώνη η κ. Δούρου κάνει λόγο για «επικίνδυνη ερώτηση ακόμη κι αν τίθεται ρητορικά».

Του Πέτρου Μανταίου, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Θυμίζω συμβουλή που είχε δώσει στον Χαρίλαο Τρικούπη, εποχή του (αμφισβητούμενου) «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν», ο φίλος του μεγαλοτραπεζίτης, μεγαλοχρηματιστής και πολλά «μεγάλο-» Ανδρέας Συγγρός: «Χαρίλαε, και το πτωχεύειν θέλει τέχνην!».

Και βεβαίως είναι… κακοτεχνία ανώτερης βαθμίδας τη μια να λες -ως πρωθυπουργός!- ότι «Απέχουμε ένα βήμα από την αδυναμία δανεισμού» και την άλλη ότι «Δεν υπάρχει κανένα θέμα χρεοκοπίας της χώρας». Και να τρέχει τον ανήφορο η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου (αυτό θα πει κερδίζω απ’ τη χασούρα σου!) και να… spread-άρουν στα ύψη τα επιτόκια διεθνούς δανεισμού. Συνέχεια…

Του Niko Ago, Η Αυγή της Κυριακής, 21 Μαρτίου 2010

Μιλούν για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού τέσσερις άνθρωποι που, από τη δική του πλευρά ο καθένας, είναι συστατικό ενός μείγματος που αποτελεί τον πυρήνα του ζητήματος. Ένα παιδί μεταναστών, ένας μετανάστης πρώτης γενιάς, μία πολιτική επιστήμονας που σπούδασε στη Γαλλία και μια ακτιβίστρια που σήμερα έχει θέση ευθύνης.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΦΟΛΑΪΑΝ – Παιδί μεταναστών από Νιγηρία
Ο ρατσισμός (είναι και) μέσα μας

Κάποτε πίστευα ότι ο ρατσισμός δεν έχει πρόσωπο και ότι ο καθένας μας έχει υπάρξει ρατσιστής με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ανάλογα με την περίσταση.
Έχω νιώσει τον ρατσισμό και τη διάκριση από κάποιους Έλληνες που ο φόβος τους για το μέλλον αναζητεί εξιλαστήρια θύματα. Συνέχεια…

Влади́мир Маяко́вский (ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ)

Γράμμα στον σύντροφο Κοστρόφ από το Παρίσι για την ουσία του έρωτα

[...]

Στη γη,
τα φώτα φτάνουν ως τον ουρανό…
Στον γαλάζιο ουρανό
είναι τόσα τ’ άστρα,
που σου φεύγει το μυαλό.
Αν δεν
ήμουν ποιητής,
θα ‘χα γίνει
αστρονόμος.
Θόρυβος σηκώνεται από την πλατεία,
τα αμάξια προχωρούν,
περπατώ,
στιχάκια γράφω
στο μπλοκάκι μου. Συνέχεια…