Εθελοντές εξόριστοι στην Κίμωλο 0
της Ρένας Δούρου, Athens Voice Summer Guide 2009
Χρόνια πίσω, χωρίς κινητά. Ζεστό βράδυ, άπνοια στο λιμάνι της Σερίφου, κι εκείνη η από καιρό ξεχασμένη ανία, που σου φέρνουν οι πολυήμερες διακοπές, να χειροτερεύει. Κάποιος ρίχνει την ιδέα να πάρουμε το καράβι που δένει στις 4 τα ξημερώματα και φτάνει μετά από δεκατρείς ώρες στην Κάρπαθο. Για πότε μαζευτήκαν τα sleeping bags, για πότε έγιναν κόμπο πλαστικές σακούλες του super-market με σάντουιτς και μπύρες -παρηγοριά στο κατάστρωμα-, ούτε που το καταλάβαμε.
Ξημέρωνε πρώτη Αυγούστου και μονάχα κάτω από το φουγάρο υπήρχε θέση να στριμωχτούμε όπως όπως και μετά από αρκετές ώρες νά ‘σου η Μήλος. Και τότε, χωρίς δεύτερη σκέψη, κάποιος είπε πάλι: «κατεβαίνουμε». Για πέντε ώρες βολοδέρναμε σε όλο το νησί να βρούμε ένα μέρος της προκοπής, μα του κάκου. Κι έφτασε μεσημέρι, και νά ‘σου το καράβι και νά ‘σου η πρόταση να ενωθούμε με το σμάρι των απογοητευμένων, για εκ νέου επιβίβαση. Συνέχεια…
