# Νεολαία

Εσπερινοί περίπατοι…

220px-Avgi-logo

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή, Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

Καθημερινά κατεβαίνω στο κέντρο της Αθήνας, όπου είναι το γραφείο μου, από το Αιγάλεω, όπου μένω. Η διαδρομή μεγάλη, αναγκαστικά παρατηρώ δεξιά κι αριστερά τις διαφημιστικές πινακίδες. Λόγω της περιόδου, η συντριπτική τους πλειοψηφία σχετίζεται με ιδιωτικές σχολές που υπόσχονται «άμεση πρόσληψη», «προσφέρουν αμέσως εργασία», «εγγυημένη επαγγελματική αποκατάσταση» κι άλλα παρεμφερή και εξίσου στομφώδη -από εκείνα που ειδικά στη σημερινή ζοφερή συγκυρία για τους νέους ακούγονται από ειρωνικά έως προκλητικά…

Το μυαλό μου δεν μπορεί παρά να πάει σε πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, που κάνει λόγο για «μια χαμένη γενιά» λόγω των υψηλότατων ποσοστών ανεργίας των νέων ανθρώπων, εκείνων που τώρα εισέρχονται στην αγορά. «Και πού εισέρχονται;», σκέφτηκα. «Σαν πρόβατα προς σφαγή», είπα μέσα μου, με τα πτυχία τους υποβαθμισμένα, τις όποιες αποδοχές τους μειωμένες, με ωράρια «ελαστικά» – αχ, αυτή η νέα ορολογία που εξωραΐζει τις πιο εφιαλτικές πραγματικότητες, αφού ο εργοδότης ουσιαστικά αποφασίζει ότι ο εργαζόμενος δεν έχει προσωπική ζωή, υποχρεώσεις οικογενειακές, παιδιά που πρέπει να γυρίσουν από το σχολείο, γονείς που χρειάζονται υποστήριξη κ.ο.κ., καθώς εκείνο που ΠΡΟΕΧΕΙ είναι οι ανάγκες της Επιχείρησης: σήμερα 8ωρο, αύριο 4ωρο, μεθαύριο κάτσε σπίτι σου και αντιμεθαύριο βλέπουμε… Αυτή είναι η περιβόητη «αγορά εργασίας», που στην ποδιά της σφάζονται οι νέοι και για την οποία μεριμνούν με τόση επιμέλεια οι δεκάδες ιδιωτικές σχολές, πλασάροντας το όνειρο της απασχόλησης τυλιγμένο σε σελοφάν που στοιχίζει μερικές χιλιάδες ευρώ. Συνέχεια…

«Φαινόμενα»

TO BHMAΣαν θέλει η νύφη κι ο γαμπρός…

Της Αστερόπης Λαζαρίδου, Το Βήμα της Κυριακής, Βήμα Ιδεών, 6 Δεκεμβρίου 2009

«Real life» προγράμματα αλλά και πατροπαράδοτα ριάλιτι, άνοστα ραντεβού στα τυφλά, μοντέλα-τραγουδίστριες που δηλώνουν πανέτοιμες να κάνουν οικογένεια αλλά και παρουσιάστριες που πανηγυρίζουν για την προσωπική ζωή τους αποδεικνύουν περίτρανα ότι η ελληνική τηλεόραση ούτε θέλει ούτε μπορεί να απαλλαγεί από τη ρετσινιά του γραφείου συνοικεσίων… Συνέχεια…

Για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου

Al-GrigoropoulosΈνας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου

Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

Ένας χρόνος από το αυθόρμητο, μαζικό, πανελλαδικό ξέσπασμα της Νεολαίας. Μια εξέγερση εναντίον αυτών που δολοφόνησαν και εναντίον όλων εκείνων που κάνουν τη ζωή των νέων αβίωτη από την αδικία, την ανασφάλεια, τις διακρίσεις και την καταστολή.
Το πολιτικό σύστημα, το οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο προσπάθησε να ακυρώσει στη συνείδηση της κοινωνίας την εξέγερση των νέων, επιχείρησε να συκοφαντήσει τον αγώνα τους αποδίδοντας τους σκοτεινά ελατήρια και προθέσεις. Τους φοβήθηκαν.
Τότε και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε και υποστηρίζει ότι η Νεολαία έχει λόγους που εξεγείρεται, που αγωνίζεται, που διεκδικεί. Ιδιαίτερα σήμερα που οι νέοι και οι νέες είναι τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, είναι εκείνοι που πληρώνουν την οικονομική κρίση με μαζική ανεργία, με μισθούς πείνας των 500 και 600 ευρώ, με εργασιακή ανασφάλεια, με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις από το νεοφιλελεύθερο δικομματικό σύστημα. Υποσχέσεις που ξεχνιούνται μόλις γίνουν κυβέρνηση και αντικαθίστανται από την κρατική καταστολή, την επιτήρηση, την αστυνομική βία. Χθες η ΝΔ., σήμερα το ΠΑΣΟΚ
Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τους αγώνες των νέων γιατί οι νέοι έχουν δίκιο. Το κάναμε πέρυσι θα το επαναλάβουμε και φέτος. Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου, υποστηρίζουμε την πανεκπαιδευτική κινητοποίηση της Δευτέρας 7 Δεκεμβρίου.

4/12/2009, Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

Τι μέρος του λόγου είμαι εγώ;

neolaia_smallΤης Ρένας Δούρου, Athens Voice, 1-7 Οκτωβρίου 2009

Σιχαίνομαι μέχρι αηδίας τους δήθεν. Τους πολιτικούς που το παίζουν δήθεν πιτσιρικάδες, παραγγέλνοντας σε νεαρούς βοηθούς να τους γράψουν trendy άρθρα για “νεανικά περιοδικά”.
Τι μέρος του λόγου είμαι εγώ; Γεννήθηκα πριν από 35 χρόνια, ζω στο Αιγάλεω, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός, εργάζομαι στον τομέα των εκδόσεων βιβλίων και τούτες τις μέρες τρέχω σαν τρελή προκειμένου να συνδυάσω (όσο μπορώ!) τα επαγγελματικά μου ωράρια (όσο κι αν το αφεντικό μου δείχνει κατανόηση στις πολιτικές μου ανησυχίες) και τις απαιτήσεις μιας προεκλογικής εκστρατείας που είναι δύσκολη και απαιτητική. Συνέχεια…