# Ελληνοτουρκικά

Αποσπάσματα συνέντευξης Ρ. Δούρου στον ρ/σ Flash 96

FLASHΑποσπάσματα συνέντευξης της Ρένας Δούρου, μέλους της Π.Γ., υπεύθυνης Ευρωπαϊκής Πολιτικής, στο ραδιοσταθμό Flash 96 και τη δημοσιογράφο Αγγελική Σπανού

Σχετικά με τις καταγγελίες του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μ. Γιλμάζ για εμπρησμούς ελληνικών δασών:

«Οι καταγγελίες του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ δημιουργούν σοβαρό πολιτικό θέμα στις σχέσεις με την Τουρκία και οφείλουν να διερευνηθούν άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία δεν πρέπει απλά να «αναμένει» για ενημέρωση από την τουρκική πλευρά, όπως δήλωσε σε πολύ σύντομη ανακοίνωσή του ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, κ. Δελαβέκουρας, αλλά ενεργά να ζητήσει ΑΜΕΣΑ να της παρασχεθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Συνέχεια…

Κίνημα «Γιασεμιών» στα κατεχόμενα της Κύπρου

KatΤης Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στο www.aixmi.gr, 15 Απριλίου 2011

Η είδηση αυτή όχι μόνο δεν πέρασε καν στα λεγόμενα «ψιλά» των εφημερίδων, αλλά το γεγονός κυριολεκτικά «θάφτηκε» στη λήθη – όχι τόσο για κάποιους σκοτεινούς
λόγους όσο για… πρακτικούς: Εξαιτίας της τετραήμερης απεργίας των δημοσιογράφων. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι και υπό κανονικές συνθήκες, στη συγκεκριμένη είδηση δεν θα δινόταν ιδιαίτερη σημασία.

Κι όμως, συνέβη. Συνέβη η νέα μαζική διαδήλωση των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα της Κύπρου, την περασμένη Πέμπτη, 7 Απριλίου. Πολλές χιλιάδες τουρκοκύπριοι πλημμύρισαν τους δρόμους της κατεχόμενης Λευκωσίας, όπως κάνουν συχνά τους τελευταίους μήνες, προκαλώντας την οργή του Tούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν. Συνέχεια…

Και τώρα τι στο Κυπριακό;

Cypriot-issueΤης Ρένας Δούρου, Δημοσιεύθηκε στο www.statesmen.gr

Μετά από τη συνάντηση στη Νέα Υόρκη, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, των κ.κ. Έρογλου και Χριστόφια, μπορεί να μην έχουμε “τρανταχτές” αποκαλύψεις, ωστόσο κοινή είναι η αίσθηση ότι το Κυπριακό εισέρχεται σε μια εξόχως κρίσιμη φάση, η οποία θα καθορίσει την εικόνα του στο άμεσο μέλλον. Μια βεβαιότητα: στα τέλη του ερχόμενου Ιανουαρίου, στη Γενεύη, υπό την πίεση του Γ.Γ. του Διεθνούς Οργανισμού, οι δύο άνδρες είναι αναγκασμένοι να επιδείξουν κάποια πρόοδο.

ΗΠΑ και ΟΗΕ θεωρούν ότι το Κυπριακό πρέπει να πάψει να είναι το άλυτο πρόβλημα των διεθνών σχέσεων, ενώ είναι πλέον σαφές ότι η ανάμειξη του Μπαν Κι Μουν θα είναι από εδώ και στο εξής πιο έντονη, καθώς θα εμπλέκεται προσωπικά, και θα ελέγχει στενότερα τη διαδικασία. Ωστόσο, το αξιοπρόσεκτο είναι μέχρι στιγμής η αντίδραση της τουρκικής/τουρκοκυπριακής πλευράς: σαν έτοιμη από καιρό, μοιάζει να είναι πιο δεκτική, στο να υποδεχθεί μια πιο επιθετική στάση του ΟΗΕ στο θέμα, σε αντίθεση με την ελληνική πλευρά, που φαίνεται μουδιασμένη, σαν αυτή η εξέλιξη -δηλαδή ο πιο έντονος ρόλος του Διεθνούς Οργανισμού στις διαπραγματεύσεις– να μην εξυπηρετούσε τα συμφέροντά της. Οι επόμενες ημέρες θα αποδειχθούν καθοριστικές για το μέλλον του Κυπριακού, φανερώνοντας το πού τελικά θα γείρει η πλάστιγγα… Συνέχεια…

Όταν η Τουρκία απογειώνεται, η Αθήνα κοιμάται…

GR-TRΤης Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Η 12η Σεπτεμβρίου τείνει να γίνει «μοιραία» ημερομηνία στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1980 ο στρατηγός Κενάν Εβρέν πραγματοποιεί πραξικόπημα, επιβάλλοντας δικτατορία και «δηλητηριάζοντας» έτσι για πολλά χρόνια την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Τριάντα χρόνια μετά, το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, που βρίσκεται στα ηνία της χώρας από το 2002, είναι βέβαιο ότι δεν επέλεξε τυχαία την ημερομηνία διεξαγωγής του δικού του δημοψηφίσματος, για την προώθηση σειράς εκσυγχρονιστικών συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, που φέρνουν κοντύτερα την Τουρκία στα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης για να αντιληφθεί το σαφή συμβολισμό της κυβέρνησης του συντηρητικού, ισλαμικού κόμματος AKP: με την υπερψήφιση του πακέτου των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων, οι οποίες απομακρύνουν ακόμη περισσότερο το στρατό από τη διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων, ενώ παράλληλα προσφέρουν συνδικαλιστικές ελευθερίες που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητες (δικαίωμα απεργίας, σύναψης συλλογικών συμβάσεων), ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν φανερώνει τη βούλησή του να βάλει τέλος στην Τουρκία του χθες. Την Τουρκία των στρατηγών, (αυτόκλητων) θεματοφυλάκων του κοσμικού χαρακτήρα κράτους και κοινωνίας, την Τουρκία όπου το «βαθύ κράτος» υπαγόρευε απλά τη βούλησή του σε πολιτικούς, απλούς ιμάντες μεταβίβασής της, την Τουρκία ενός κεμαλισμού που εδώ και πολύ καιρό είχε «μουμιοποιηθεί» και χάσει τους ζωτικούς χυμούς που εκσυγχρόνισαν τη χώρα στις αρχές του 20ού αιώνα. Συνέχεια…

Η νέα Τουρκία προβληματίζει

Turkey-people-with-flagsΤης Ρένας Δούρου, 21 Σεπτεμβρίου 2010, http://www.statesmen.gr

Οι ενέργειες του Τούρκου πρωθυπουργού, που δικαιώθηκαν από το αποτέλεσμα του τελευταίου δημοψηφίσματος, γίνονται στο πλαίσιο μιας καλά σχεδιασμένης τακτικής, και όχι στη βάση συγκυριακών γεγονότων ή εν θερμώ. Εδώ και αρκετό καιρό, ο Ερντογάν δείχνει να προωθεί συστηματικά τη μεταρρυθμιστική του ατζέντα, μη φοβούμενος τις αντιδράσεις του στρατού ή του κατεστημένου αλλά περνώντας και στην αντεπίθεση (όπως, π.χ., με την περιβόητη ιστορία Εργκένεκον, αλλά και τη “Βαριοπούλα”).

Ήδη από το 2009, ο Ερντογάν είχε αφήσει να διαφανεί πως το τότε δημοψήφισμα, για την απευθείας εκλογή του προέδρου από τους πολίτες, δεν ήταν παρά η αρχή του απογαλακτισμού του πολιτικού συστήματος από τον εναγκαλισμό της στρατιωτικής εξουσίας. Τότε, η κορυφαία μεταρρύθμιση της απευθείας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, συγκέντρωσε την αποδοχή του 68.95% των Τούρκων πολιτών. Και τότε ο Ερντογάν κατηγορήθηκε, σχεδόν όπως και σήμερα, για “κρυφή ατζέντα” και για διχασμό της χώρας. Τίποτε από αυτά δεν τον απέτρεψε να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις που υιοθετήθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου, και που ουσιαστικά ανοίγουν νέο κεφάλαιο στην πολιτική ζωή της Τουρκίας, φέρνοντάς την κοντύτερα στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Συνέχεια…

Μία ακόμη κρίση στο Κυπριακό

Avgi-logo

Της Ρένας Δούρου, Η Αυγή της Κυριακής, 21 Φεβρουαρίου 2010

Η πρόσφατη κρίση προκλήθηκε από την απόφαση της ΕΔΕΚ του Γιαννάκη Ομήρου, στις αρχές του μήνα, να αποχωρήσει από την κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια, καταγγέλοντάς τον (τι άλλο;) για υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Μια απόφαση που ο κύπριος πρόεδρος τη χαρακτήρισε “βεβιασμένη”, ενώ, αντίθετα, τη χαιρέτησαν οι απανταχού “εθνικά ασυμβίβαστοι”, εντός και εκτός Κύπρου, που θεωρούν προδοτικό τον οποιοδήποτε συμβιβασμό.
Το πρόβλημα με το Κυπριακό είναι πως, με το πέρασμα του χρόνου και καθώς τα πράγματα παραμένουν βαλτωμένα, κερδίζει έδαφος, χωρίς βέβαια να ομολογείται δημόσια, το ντε φάκτο οριστικό διαζύγιο των δύο πλευρών, μακριά από την πάγια επίσημη θέση ελλήνων και ελληνοκυπρίων, εκείνη της διζωνικής, δικοινοτικής, ανεξάρτητης ομοσπονδίας. Όσο περνά ο καιρός, τόσο κοντύτερα έρχεται η ντε φάκτο αυτή “λύση”, η οποία φαίνεται ότι βολεύει, από πρακτική (οικονομική) όσο και ιδεολογική (“εθνική”) άποψη, ουκ ολίγους. Συνέχεια…