Άρθρα

Ένα πολιτικό εργαλείο

Δημοσίευση στην εφημερίδα η ΑΥΓΗ 13/12/2007
marta-harnecker1Η Μάρτα Χάρνεκερ, ήδη από τον πρόλογό της για την ελληνική έκδοση του βιβλίου, αναμετράται με την πραγματικότητα μιας πληγωμένης Aριστεράς. Μα δεν ολισθαίνει στην ελεγεία της ήττας, ούτε καταφεύγει σε μια ρομαντική αισιοδοξία, ούτε βολεύεται στη γοητεία που ασκούν στην παγκόσμια αριστερά τα κινήματα της Λατινικής Αμερικής. Με αφετηρία τη γνώση της, αφού είναι ίσως η σημαντικότερη ερευνήτρια του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι της Λατινικής Αμερικής, αλλά και την εμπειρία της, ως ενεργής συμμετόχου σε αυτό το γίγνεσθαι, καταγίνεται με όλα εκείνα που ταλανίζουν την Αριστερά, ως δύναμη διαμόρφωσης της ιστορίας. Συνέχεια…

Δική μας υπόθεση…

της Ρένας Δούρου, Εφημερίδα ΜΕΤΡΟ 12/09/2007
U.S. DEPRESSION BREAD LINEΓιατί ποιος μπορεί καλυτέρα από εμάς που πληρωνόμαστε με 700 ευρώ να καταλάβει τι σημαίνει ακρίβεια;Γιατί ποιος μπορεί να καταλάβει καλυτέρα από εμάς ότι στα 30 μένεις ακόμα στο παιδικό δωμάτιο του πατρικού σπιτιού;Γιατί ποιος μπορεί καλυτέρα από εμάς που έχουμε μείνει άνεργοι να καταλάβει ότι εάν το 8,7% του δείκτη ανεργίας πήγε 8,3%, η δική σου ζωή παραμένει ένα τρεχαλητό στις εφημερίδες αγγελιών;Όσο κάνουν ότι μπορούν για να απαξιώσουν την πολιτική και να τη μετατρέψουν μια ιστορία διαχείρισης ολίγων που αρέσκονται σε θεωρίες συνομωσίας για να εξηγήσουν τα ανεξήγητα για να δικαιολογήσουν τη δική τους αδράνεια, τόσο ανεξέλεγκτοι θα είναι. Συνέχεια…

Ποιο είναι το κίνητρό μας;

της Ρένας Δούρου, Η ΑΥΓΗ, 06/09/2007
miro2Παρά τη γενική, και σωστή εντύπωση, ότι αυτές οι εκλογές είναι μια προσπάθεια για «φαστ-φουντ» διευθέτηση των προβλημάτων που έχει η κυβέρνηση, παρά τη γενική, και σωστή εντύπωση, ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν τη μοίρα του τόπου, παρ’ όλα αυτά, έχω τη διάχυτη αίσθηση ότι σε κάποιες κρίσιμες πλευρές κάτι αλλάζει. Κάτι που αναφέρεται στη σχέση των πολιτών με την πολιτική διαδικασία. Νομίζω ότι μέσα από το βαθύ και βαρύ τραύμα των εμπρησμών, μέσα από τη γενικότερη δυσπραγία, η ελληνική κοινωνία κοντοστέκεται και αναστοχάζεται. Συνέχεια…

Ποια ανανέωση;

miro3

Η Αυγή, 2006

Ο Συνασπισμός εδώ και χρόνια βιώνει μια μόνιμη αντίφαση. Ενώ είναι δομημένος στη πράξη ως ένα ιστορικό « κόμμα νέου τύπου » με δεδομένη την αποκλειστικά κομμουνιστογενή κληρονομιά που άφησαν οι ιστορικές εκδοχές της ελληνικής Αριστεράς, με τη γνωστή «πυραμιδική» οργανωτική μορφή ( οργανώσεις βάσης – πολιτικές κινήσεις, νομαρχιακές επιτροπές, Κεντρική Πολιτική Επιτροπή – ΚΠΕ, Πολιτική Γραμματεία ), στη πράξη λειτουργεί ως κόμμα ( ολίγων ηγετικών ) στελεχών, συγκεντρωτικό και ιεραρχικό, με ιεραρχίες που δομούνται όχι μόνο από το συσχετισμό της δύναμης των τάσεων αλλά και το σταρ σύστεμ των καναλιών και των μεγάλων εφημερίδων. Η πολιτική συζήτηση σπάνια ξεφεύγει από τη δημοσιογραφικού τύπου παρουσίαση των αποφάσεων της Πολιτικής Γραμματείας, επενδυμένων με τη δημοκρατικοφάνεια αραιών Κεντρικών Πολιτικών Επιτροπών και φυσικά δε γίνεται λόγος για αμφίδρομη σχέση των καθοδηγητικών οργάνων και των οργανώσεων βάσης. Συνέχεια…

Φωτογραφίες από την Παλαιστίνη

της Ρένας Δούρου,  δημοσιεύτηκε στην Αυγή το 2005
42Με μάλωσε προχτές ο Νίκος και χωρίς να το θέλει με ξαλάφρωσε από το μάλωμα το δικό μου που κάνω εδώ και μέρες στον ίδιο μου τον εαυτό. Τόσο διάβασμα, τόσα συνέδρια, τόση αρθρογραφία για το Μεσανατολικό και όταν το μολύβι μου ακούμπαγε το μπλοκάκι των σημειώσεων μουτζούρωνε με ένα τρόπο που απείχε αρκετά από τις συγκροτημένες σημειώσεις μιας πολιτικής αναλύτριας. Και ξανά, όταν επιστρέψαμε, μπροστά στον υπολογιστή πια, τα επίσημα στοιχεία για την ανεργία και τον αναλφαβητισμό δε χώραγαν πουθενά. Κενό σειράς δεν τους άφηναν οι εικόνες από άλλα, από εκείνα που οφείλουν να μην απασχολούν ένα άρθρο έγκυρης πολιτικής ανάλυσης, από τα βουρκωμένα μάτια και από το σφίξιμο των χεριών λίγο πριν ανέβουμε στο ταξί για να περάσουμε τελευταία φορά το check point. Συνέχεια…-

Διαπραγματεύσεις εντός των τειχών. Αριέλ Σαρόν, ο «μπουλντόζας».

sharonΟ Αριέλ Σαρόν γεννήθηκε το 1928 στην υπό βρετανική κατοχή Παλαιστίνη. Εντάχθηκε, έφηβος όντας, σε ομάδες κρούσεις κατά των Παλαιστινίων, στην περιβόητη Χαγκάνα, την εβραϊκή αντίσταση. Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, το 1948, τον «βρίσκει» στρατιωτικό με πολλά υποσχόμενη καριέρα, αφού ήταν ήδη γνωστός για τη σκληρότητα και τις βίαιες μεθόδους με τις οποίες πολεμούσε. Οι φανατικοί οπαδοί και φίλοι, μάλιστα, συνηθίζουν να τον αποκαλούν ο «μπουλντόζας». Πολύ γρήγορα από Διοικητής της στρατιωτικής σχολή πεζικού αναλαμβάνει τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Βόρειας Διοίκησης το 1964. Διοικητής των στρατευμάτων που εισέβαλαν το 1953 στην Ιορδανία, το 1956 στην κρίση του Σουέζ, αλλά και το 1967 με τον Πόλεμο των Έξι Ημερών και το 1973 με τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Να σημειωθεί ότι υπήρξε επικεφαλής ειδικής μονάδας καταδρομών ενάντια σε κάθε προσπάθεια αραβικής διείσδυσης, εντός του Ισραήλ, τη δεκαετία του ̀50, αλλά και εναντίον των Παλαιστινίων ανταρτών, τη δεκαετία του ̀70. Συνέχεια…