Όσο η Ν.Δ. δοκίμαζε επικοινωνιακά τερτίπια, αυξάνονταν οι νεκροί

fireΣυνέντευξη της Ρένας Δούρου στη Βούλα Κεχαγιά, Τα Νέα, 04/09/2007
Η συνολική στάση της κυβέρνησης στο θέμα των πυρκαγιών ήταν σκέτη απειλή- χωρίς το ασύμμετρη- για τη χώρα και τη ζωή όλων μας.
Όσο δοκίμαζαν επικοινωνιακά τερτίπια αυξανόταν ο αριθμός των νεκρών, λέει η Ρένα Δούρου, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΝ και υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών. Δηλώνει αισιόδοξη για τα αποτελέσματα της 16ης Σεπτεμβρίου σε ό,τι αφορά το κόμμα της, αλλά δεν θέλει να ενισχυθούν γενικά και αόριστα οι «μικροί», όπως για παράδειγμα ο ΛΑΟΣ που όπως λέει κινδυνολογεί φτηνά… Συνέχεια…

Το δίπλα είναι πολύ μακριά

της Ρένας Δούρου, Ελευθεροτυπία, 3/9/2007
exor2Η αυλαία έπεσε την προηγουμένη Κυριακή-ίσα που πρόλαβα. Το θεατρικό έργο: Οι εξόριστοι του Γιάννη Παπάζογλου, βραβευμένο από τον Διαγωνισμό Κρατικών Θεατρικών Βραβείων, σε σκηνοθεσία του Νίκου Διαμαντή και με ελεύθερη είσοδο για τους μετανάστες και τις μετανάστριες. Μια αποθήκη ονείρων. Ένας χώρος λιτός, σκοτεινός και βίαιος. Η επανάληψη της βίας σε μια χορογραφία ανάμεσα σ’ έναν σκληρό αστυνομικό και σ’ ένα φυγά-μετανάστη. Προσεκτικά σκηνοθετημένο, ώστε να αποφευχθούν οι μελοδραματισμοί και οι ευκολίες, με τη βοήθεια του καθημερινού λόγου του Παπάζογλου και με πολύ καλά επιλεγμένη μουσική, το παρόν συγχέεται με το παρελθόν, ο θύτης είναι και θύμα. Η ζωή και των δύο στα άκρα. Η ψυχή τους στο στόμα. Ο αστυνομικός στερημένος και φοβισμένος, από την άσκηση της βίας που διαπράττει. Ο ξένος δεν διστάζει να την ασκήσει και να αντιστρέψει τους ρόλους, όταν του δίνεται η ευκαιρία. Δίπλα-δίπλα, με τις χειροπέδες να αλλάζουν καρπούς και τα ερωτήματα κοινά για την σχέση τους με μία γυναίκα. Εξόριστοι τελικά και οι δύο, εκτός των γεωγραφικών και ψυχολογικών ορίων που η ύπαρξη τούς όρισε, μα πολύ μακριά για να το δει ο ένας για τον άλλον. Ο σκηνοθέτης, με παντελή απουσία του αφελούς διδακτισμού, βάζει τους πρωταγωνιστές στα πόδια των θεατών να αλληλοσπαράσσονται, για να μείνει στο τέλος ο ένας του άλλου αποκούμπι, μοναδικός ορισμός της ύπαρξής του. Δίπλα μας η βία, αλλά πολύ μακριά για να μας αφορά. Ή πάλι όχι;

Ποια ανανέωση;

miro3

Η Αυγή, 2006

Ο Συνασπισμός εδώ και χρόνια βιώνει μια μόνιμη αντίφαση. Ενώ είναι δομημένος στη πράξη ως ένα ιστορικό « κόμμα νέου τύπου » με δεδομένη την αποκλειστικά κομμουνιστογενή κληρονομιά που άφησαν οι ιστορικές εκδοχές της ελληνικής Αριστεράς, με τη γνωστή «πυραμιδική» οργανωτική μορφή ( οργανώσεις βάσης – πολιτικές κινήσεις, νομαρχιακές επιτροπές, Κεντρική Πολιτική Επιτροπή – ΚΠΕ, Πολιτική Γραμματεία ), στη πράξη λειτουργεί ως κόμμα ( ολίγων ηγετικών ) στελεχών, συγκεντρωτικό και ιεραρχικό, με ιεραρχίες που δομούνται όχι μόνο από το συσχετισμό της δύναμης των τάσεων αλλά και το σταρ σύστεμ των καναλιών και των μεγάλων εφημερίδων. Η πολιτική συζήτηση σπάνια ξεφεύγει από τη δημοσιογραφικού τύπου παρουσίαση των αποφάσεων της Πολιτικής Γραμματείας, επενδυμένων με τη δημοκρατικοφάνεια αραιών Κεντρικών Πολιτικών Επιτροπών και φυσικά δε γίνεται λόγος για αμφίδρομη σχέση των καθοδηγητικών οργάνων και των οργανώσεων βάσης. Συνέχεια…

Χωρίς στρατηγική…

Συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία, 30/05/2006
dourou_photo-official2«Πολύ σωστά έκανε ο κ. Στεφανόπουλος και κατέθεσε την πρότασή του», λέει η Ρένα Δούρου, αλλά θεωρεί ότι η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται από τέσσερα ζητήματα:
1 Τα μυθεύματα με τα οποία αντιμετωπίζει τα τελευταία χρονια η Ελλάδα τις ελληνοτουρκικές κρίσεις. Κρίσεις του είδους «μπόρα είναι θα περάσει» και «η Τουρκία εξάγει την εσωτερική της κρίση».
2 Την πανάκεια της ένταξης της Τουρκίας στην Ελλάδα. Η κ. Δούρου δηλώνει υπέρμαχος των διευκολύνσεων από πλευράς Ελλάδας αλλά θεωρεί ότι «υπάρχει οροφή στην πολιτική αποτελεσματικότητα του μέτρου». Συνέχεια…

Φωτογραφίες από την Παλαιστίνη

της Ρένας Δούρου,  δημοσιεύτηκε στην Αυγή το 2005
42Με μάλωσε προχτές ο Νίκος και χωρίς να το θέλει με ξαλάφρωσε από το μάλωμα το δικό μου που κάνω εδώ και μέρες στον ίδιο μου τον εαυτό. Τόσο διάβασμα, τόσα συνέδρια, τόση αρθρογραφία για το Μεσανατολικό και όταν το μολύβι μου ακούμπαγε το μπλοκάκι των σημειώσεων μουτζούρωνε με ένα τρόπο που απείχε αρκετά από τις συγκροτημένες σημειώσεις μιας πολιτικής αναλύτριας. Και ξανά, όταν επιστρέψαμε, μπροστά στον υπολογιστή πια, τα επίσημα στοιχεία για την ανεργία και τον αναλφαβητισμό δε χώραγαν πουθενά. Κενό σειράς δεν τους άφηναν οι εικόνες από άλλα, από εκείνα που οφείλουν να μην απασχολούν ένα άρθρο έγκυρης πολιτικής ανάλυσης, από τα βουρκωμένα μάτια και από το σφίξιμο των χεριών λίγο πριν ανέβουμε στο ταξί για να περάσουμε τελευταία φορά το check point. Συνέχεια…-

Διαπραγματεύσεις εντός των τειχών. Αριέλ Σαρόν, ο «μπουλντόζας».

sharonΟ Αριέλ Σαρόν γεννήθηκε το 1928 στην υπό βρετανική κατοχή Παλαιστίνη. Εντάχθηκε, έφηβος όντας, σε ομάδες κρούσεις κατά των Παλαιστινίων, στην περιβόητη Χαγκάνα, την εβραϊκή αντίσταση. Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, το 1948, τον «βρίσκει» στρατιωτικό με πολλά υποσχόμενη καριέρα, αφού ήταν ήδη γνωστός για τη σκληρότητα και τις βίαιες μεθόδους με τις οποίες πολεμούσε. Οι φανατικοί οπαδοί και φίλοι, μάλιστα, συνηθίζουν να τον αποκαλούν ο «μπουλντόζας». Πολύ γρήγορα από Διοικητής της στρατιωτικής σχολή πεζικού αναλαμβάνει τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Βόρειας Διοίκησης το 1964. Διοικητής των στρατευμάτων που εισέβαλαν το 1953 στην Ιορδανία, το 1956 στην κρίση του Σουέζ, αλλά και το 1967 με τον Πόλεμο των Έξι Ημερών και το 1973 με τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Να σημειωθεί ότι υπήρξε επικεφαλής ειδικής μονάδας καταδρομών ενάντια σε κάθε προσπάθεια αραβικής διείσδυσης, εντός του Ισραήλ, τη δεκαετία του ̀50, αλλά και εναντίον των Παλαιστινίων ανταρτών, τη δεκαετία του ̀70. Συνέχεια…